Simon Joyner — Eight Verses songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Eight Verses" van Simon Joyner.
Songteksten
Midnight nears the clock clicks its heels
And the birds go wandering home
To empty nests in cardboard houses
Built on vapour smoke and foam
Where furniture and flesh court dust and rust
Together and alone
Like trees falling into the forest no one listens
What happens in the night time
After the sun washes its hands
Of everything yellow light prevents
From the dangers of the dance
Of darkness uninhibited
Do you even want to take that chance
You might end up on a list of missing persons
Black crows beckon from their ledges
High above the ground
They shake the quiet they’ve gathered
From their wings and scratch out sounds
Which terrify all passers by
The truth is hard to hear once it’s found
Then they swoop like angels burned off Jacob’s ladder
The holy man announced his plan
To turn wine back to water
He was strung up by the drunken mob
Chanting the time for miracles is over
The wrapped his body in newspaper
And burned him in the words he could not alter
Saying unto a mirror one should never try to flatter
Sunlight rummages the beach
And cleans out hollow shells
The sand flames sufficiently heating
The shadows of lonely sould
Walking on the fringes of waves
Which pounce and fade farewell
To spoil a hope which springs eternally on the surface
The scientific poet dresses up
His images with the facts
He hangs on chains from certificates
In silver frames behind smoked glass
He writes everything that has yet to occur
Has already happened in the past
We elevate wise men by digging ditches
Soldiers fill their pales with steam
For bulletshell-like spines
While trees live and die repeatedly in rings
Which mark the march of time
It crawls by slowly for those entrenched
And for others it speeds unkind
While soliloquies to skulls become confessions
The box we would have distance hold
A lifetime without blame
Is to heavy for the skyway
Without faith-chariots and chains
Although it bloomed on an ancient tongue
Nothing yet from nothing ever came
We bury our answers six feet beneath our questions
Songtekstvertaling
Middernacht nadert de klok klikt op zijn hielen
En de vogels zwerven naar huis
Op lege nesten in kartonnen huizen
Gebouwd op rookdamp en schuim
Waar meubilair en vlees stof en roest
Samen en alleen
Als bomen die in het bos vallen luistert niemand
Wat gebeurt er ' s nachts?
Nadat de zon haar handen wast
Van alles wat geel licht voorkomt
Van de gevaren van de dans
Of darkness unhibited
Wil je dat risico wel nemen?
Je zou kunnen eindigen op een lijst van vermiste personen
Zwarte kraaien roepen uit hun richels
Hoog boven de grond
Ze schudden de stilte die ze verzameld hebben.
Van hun vleugels en krassen geluiden
Die alle voorbijgangers angst aanjaagt
De waarheid is moeilijk te horen als ze gevonden is.
Dan springen ze als engelen van Jacob ' s ladder.
De heilige man kondigde zijn plan aan.
Om wijn weer in water te veranderen
Hij werd opgehangen door de dronken menigte.
Het zingen van de tijd voor wonderen is voorbij.
Het wikkelde zijn lichaam in een krant.
En verbrandde hem in de woorden die hij niet kon veranderen.
Zeggen tegen een spiegel moet je nooit proberen te vleien
Zonlicht rommelt op het strand
En de holle granaten schoonmaakt.
De zandvlammen verwarmen voldoende
The shadows of lonely sould
Wandelen op de rand van golven
Which pounce and fade farewell
Om een hoop te bederven die eeuwig aan de oppervlakte komt
De wetenschappelijke dichter verkleedt zich
Zijn beelden met de feiten
Hij hangt aan kettingen van certificaten.
In zilveren lijsten achter gerookt glas
Hij schrijft alles wat nog moet gebeuren.
Is al gebeurd in het verleden
We verheffen wijze mannen door greppels te graven.
Soldaten vullen hun pales met stoom
Voor kortstondige stekels
Bomen leven en sterven herhaaldelijk in ringen
Welke de Mars der tijd markeren
Het kruipt langzaam door voor degenen die verschanst zijn.
En voor anderen versnelt het onvriendelijk
Terwijl monoloog aan schedels bekentenissen worden
De doos die we zouden hebben afstand houden
Een leven zonder schuld
Is te zwaar voor de luchtweg
Zonder geloof-strijdwagens en kettingen
Hoewel het in een oude taal bloeide
Nog niets van niets kwam ooit
We begraven onze antwoorden twee meter onder onze vragen.