Simon Joyner — Ballad in the Past songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ballad in the Past" van Simon Joyner.
Songteksten
I want to leave this forsaken place
Where the wind doesn’t reach the lines in my face
And the air cannot breathe any dust out of me
Ears burn when you speak and good hearts bleed
In need
In need of being freed
How long has it been since you touched and made me?
How near it was then when we were still them?
That blue moon about broke her neck jealously
Just to watch the two new kids swim
Carefully
We must clean the dust from these things carefully
And the ground where we lay it was softer in those days
And the words on our tongues were not bitter but young
So I ate from between your fingers and prayed
You would not soon forget me when I was gone
Don’t leave me
I’ll bury my memories if you leave
Now the hour it turns and begins to fold
While the thieves they scatter and hide their gold
They shake their sand to cover their tracks
And burn all of their old and yellowed maps
History
Everything that was mine is lost behind in history
In the darkness I’ve stumbled and fallen down troubled
And when I put my two palms together I didn’t feel any better
I wish I was good at knocking on wood
But I know I will never be saved or healed
How does it feel
To be a shell in a crowd without a cloud?
But were there a bridge I could cross to all the distance I’ve lost
I wouldn’t need these canned words or this caged melody
I would simply return to where a good heart burns
And the wind bends the trees scattering leaves
In need
In need of being freed
Songtekstvertaling
Ik wil deze verlaten plek verlaten.
Waar de wind de lijnen in mijn gezicht niet bereikt
En de lucht kan geen stof uit me ademen
Oren branden als je praat en goede harten bloeden
In nood
In nood om bevrijd te worden
Hoe lang is het geleden dat je me aanraakte en dwong?
Hoe dichtbij was het toen we nog bij hen waren?
Die blauwe maan brak haar nek jaloers.
Gewoon om de twee nieuwe kinderen te zien zwemmen.
Zorgvuldig
We moeten het stof van deze dingen zorgvuldig reinigen.
En de grond waar we lagen was toen zachter.
En de woorden op onze tongen waren niet bitter, maar jong.
Dus ik at Van tussen je vingers en bad
Je zou me niet snel vergeten als ik weg was.
Laat me niet alleen.
Ik zal mijn herinneringen begraven als je weggaat.
Nu draait het uur en begint het te vouwen
Terwijl de dieven zich verspreiden en hun goud verbergen
Ze schudden hun zand om hun sporen uit te wissen.
En verbrand al hun oude en gele kaarten
Geschiedenis
Alles wat van mij was is verloren gegaan in de geschiedenis
In de duisternis ben ik gestruikeld en gevallen.
En toen ik mijn twee handpalmen bij elkaar zette voelde ik me niet beter.
Ik wou dat ik goed was in hout kloppen.
Maar ik weet dat ik nooit gered of genezen zal worden.
Hoe voelt het?
Om een schelp te zijn in een menigte zonder een wolk?
Maar was er een brug die ik kon oversteken tot alle afstand die ik verloor
Ik zou deze ingeblikte woorden of deze gekooide melodie niet nodig hebben.
Ik zou gewoon terugkeren naar waar een goed hart brandt
En de wind buigt de bomen en verspreidt bladeren.
In nood
In nood om bevrijd te worden