Simon & Garfunkel — The Sounds of Silence songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sounds of Silence" van Simon & Garfunkel.
Songteksten
Miscellaneous
The Sounds Of Silence
The Sounds of Silence
Simon & Garfunkel
— words and music by Paul Simon
Hello darkness, my old friend
I’ve come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence
In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence
And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence
«Fools», said I, «You do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you»
But my words, like silent raindrops fell
And echoed
In the wells of silence
And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said, «The words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls»
And whispered in the sounds of silence
Songtekstvertaling
Uiteenlopende
De Geluiden Van Stilte
De geluiden van stilte
Simon & Garfunkel
- words and music by Paul Simon
Hallo duisternis, mijn oude vriend
Ik kom weer met je praten.
Omdat een visioen zachtjes sluipt
Liet zijn zaden achter terwijl ik sliep.
En het visioen dat in mijn hersenen werd geplant
Blijft over
In het geluid van stilte
In rusteloze dromen liep ik alleen
Smalle straatjes van cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
Ik heb mijn kraag koud en vochtig gemaakt.
Toen mijn ogen werden gestoken door de flits van een neonlicht
Die de nacht splitste
En raakte het geluid van stilte.
En in het naakte licht zag ik
Tienduizend mensen, misschien meer.
Mensen die praten zonder te praten
Mensen horen zonder te luisteren
Mensen schrijven liedjes die stemmen nooit delen
En niemand durfde
Verstoor het geluid van stilte
"Dwazen", zei ik, " je weet het niet
Stilte als een kanker groeit
Hoor mijn woorden die ik je kan leren
Neem mijn armen zodat ik je kan bereiken.»
Maar mijn woorden, als stille regendruppels vielen
En weerklonk
In de bronnen van stilte
En de mensen bogen en baden.
Naar de neongod die ze gemaakt hebben.
En het teken fluisterde zijn waarschuwing in.
In de woorden die het vormde
En het bord zei, " de woorden van de profeten zijn geschreven op de metro muren
En huurhuizen»
En fluisterde in de geluiden van stilte.