Simeo — Je ne sais pas vraiment songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je ne sais pas vraiment" van Simeo.
Songteksten
je ne sais pas vraiment, ce qui nous rassemble
car c’est fou ce que de jours en jours je trouve que tu te ressembles
toujours plus critique, de moins en moins bulique
tu te ressembles de plus en plus et moi, ça me pique!
c’est fou ce qu’on dirait que chaque jours tu t’appliques
histoire de peaufiner tes ardeurs maléfiques
ton esprit poignant, c’est poignées de mots qui piquent
je n’ai plus vraiment le gout, de parfaire mes oblique?
j’suis comme anéanti dés le jeune matin
pourtant ton sourire ton souffle ressemblent à un bon p’tit brin divin
un divan moelleux même au creux de mon dos
ne soulagerait pas les douleurs qui me donne des excès d’ego
je ne sais pas vraiment, ce qui nous rassemble
car c’est fou ce que de jours en jours je trouve que tu te ressembles
toujours plus critique, de moins en moins bulique
tu te ressembles de plus en plus et moi, ça me pique!
Pourtant insipide, quand on sait rencontrés
j’irai même jusqu'à dire timide, quand je t’ai épousé
t’es peut être la seule personne qui aujourd’hui ne voit pas
dans toutes les ombres du monde, une autre personne que toi!
j’adore ta façon d'être, surtout quand t’es pas là,
tu m’offre la paix, du cœur mais pas des choix
parce que même a distance c’est pas moi qui vit
tu pense a ma place la preuve c’est toi qui écris
je ne sais pas vraiment, ce qui nous rassemble
car c’est fou ce que de jour en jour je trouve que tu te ressembles
toujours plus critique, de moins en moins bulique
tu te ressembles de plus en plus et moi, ça me pique!
t’es vraiment plus que tout même un peu trop parfois
et tu sais si j’suis saoul mon chat faut pas chercher plus loin
que dans ces quelques verres, ces deux trois mots et ces dernières bières
et la conséquence nous cause et nous dit que tout est permis
c’est comme dirait l’autre comme un samedi soir sous terre
(Merci à zhouste pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ik weet niet wat ons samenbrengt.
want het is gek hoe elke dag Ik denk dat je eruit ziet
steeds kritischer, steeds minder Boulisch
je lijkt steeds meer op jezelf, en ik heb er zin in.
het is gek hoe het er elke dag uitziet.
het verhaal van het verfijnen van je kwade geest.
je aangrijpende geest is een handvol woorden die steken
Ik proef niet meer, mijn schuine rand perfectioneren?
Ik ben weggevaagd van de vroege ochtend.
maar je glimlach je adem ziet eruit als een goed klein beetje goddelijk
een zachte bank zelfs op de bodem van mijn rug
zou niet de pijn verlichten die me teveel ego geeft
Ik weet niet wat ons samenbrengt.
want het is gek hoe elke dag Ik denk dat je eruit ziet
steeds kritischer, steeds minder Boulisch
je lijkt steeds meer op jezelf, en ik heb er zin in.
Maar smakeloos, als we elkaar kennen
Ik ga zelfs zo ver om verlegen te zeggen, toen ik met je trouwde.
jij bent misschien de enige die vandaag niets ziet.
in alle schaduwen van de wereld, iemand anders dan jij!
Ik hou van hoe je bent, vooral als je er niet bent.,
je biedt me vrede, vanuit het hart, maar geen keuzes.
want zelfs op een afstand ben ik het niet die leeft
je denkt aan mijn plaats. het bewijs is dat jij schrijft.
Ik weet niet wat ons samenbrengt.
'want het is gek hoe dag na dag Ik denk dat je eruit ziet als
steeds kritischer, steeds minder Boulisch
je lijkt steeds meer op jezelf, en ik heb er zin in.
je bent echt meer dan wat dan ook, soms zelfs een beetje te veel.
en als ik dronken ben, moet mijn kat niet verder zoeken.
dat in deze paar glazen, deze twee drie woorden en deze laatste biertjes
en het gevolg veroorzaakt ons en vertelt ons dat alles is toegestaan
het is zoals de andere zou zeggen als een zaterdagavond ondergronds
(Dank aan zhouste voor deze woorden)