Silje Nergaard — The Diner songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Diner" van Silje Nergaard.
Songteksten
They won’t ever find us here
Believe me… that’s the truth now
It’s not that hard to disappear
You’ve just got to know how
His eyes meet hers and he sees how she’s
Busy fighting back the tears
We’ll be just fine… you wait and see
He hopes his words will calm her
From here on in it’s you and me He’ll let nobody harm her
Her hands in his on the table-top
Trying to make the shaking stop
How I wonder whose they are
Those lives we only can watch from afar
How I wish that we could show
That we can care and long to know
How it goes… that we could see
Beyond the way things seem to be The way they seem to be They pay and leave… the bus is due
The night is growing colder
He says this coat’s just made for you
And slips it 'round her shoulders
They climb aboard and become to us Just two faces on a bus
How I wonder whose they are
Those lives we only can watch from afar
How I wish that we could show
That we can care and long to know
How it goes… that we could see
Beyond the way things seem to be The way they seem to be…
Songtekstvertaling
Ze zullen ons hier nooit vinden.
Geloof me, dat is nu de waarheid.
Het is niet zo moeilijk om te verdwijnen.
Je moet gewoon weten hoe
Zijn ogen ontmoeten de hare en hij ziet hoe ze is.
Druk met het terugvechten van de tranen
Wacht maar af.
Hij hoopt dat zijn woorden haar zullen kalmeren.
Vanaf nu is het Jij en ik. hij laat niemand haar kwaad doen.
Haar handen in de zijne op de tafel-top
Proberen om het schudden te stoppen
Ik vraag me af van wie ze zijn.
Die levens kunnen we alleen van ver zien.
Hoe ik wou dat we konden laten zien
Dat we kunnen zorgen en lang om te weten
Hoe het gaat ... dat we konden zien
Buiten de manier waarop dingen lijken te zijn zoals ze lijken te zijn ze betalen en vertrekken... de bus is verschuldigd
De nacht wordt kouder.
Hij zegt dat deze jas net voor je gemaakt is.
En glijdt het rond haar schouders
Ze klimmen aan boord en worden maar twee gezichten in een bus.
Ik vraag me af van wie ze zijn.
Die levens kunnen we alleen van ver zien.
Hoe ik wou dat we konden laten zien
Dat we kunnen zorgen en lang om te weten
Hoe het gaat ... dat we konden zien
Buiten de manier waarop dingen lijken te zijn zoals ze lijken te zijn…