Silje Nergaard — Darkness out of blue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Darkness out of blue" van Silje Nergaard.
Songteksten
Why did he have to make such darkness out of blue
Ok there’s sadness in his life he didn’t get to choose
Why did he needed to feel a reassuring hand
Before he seemed to understand
You stumble free… or let it be Too late I saw my words were cutting him in two
Saw him clutching at the straws he couldn’t bear to lose
He said that given time he knew it would come right
And how he longed for warmth and light
So he could see how things should be Then my feet left the ground
And my words became a string of sounds
He gave me that old sad look and fell in line
And at this sign
Everything I’d said just slipped from my mind
'cause my feet left the ground
So glad once more it’s me he’d found
Got rid of the dark and clung to the blue
What more could I do Everyone knew that I was dreaming
He and I can stay in this tiny patch of blue
They are so close together colours that we use
I just needed to hear him say he understands
Before I dare to show my hand
And stumble free… or let it be When my feet left he ground
All my words became a string sounds
He gave me that old sad look and fell in line
And at this sign
Everything I’d said just slipped from my mind
'cause my feet left the ground
So glad once more it’s me he’d found
Got rid of the dark and clung to the blue
What more could I do Everyone knew that I was dreaming
Songtekstvertaling
Waarom moest hij zo ' n duisternis maken?
OK er is verdriet in zijn leven dat hij niet kon kiezen
Waarom moest hij een geruststellende hand voelen?
Voordat hij het leek te begrijpen
Je strompelt los... of laat het te laat zijn Ik zag mijn woorden hem in tweeën snijden.
Hij hield zich vast aan de strootjes. hij kon het niet verdragen om te verliezen.
Hij zei dat hij wist dat het goed zou komen.
En hoe hij verlangde naar warmte en licht
Zodat hij kon zien hoe de dingen zouden moeten zijn toen mijn voeten de grond verlieten
En mijn woorden werden een reeks geluiden
Hij gaf me die oude droevige blik en viel in de rij.
En op dit bord
Alles wat ik gezegd had, verdween uit mijn gedachten.
want mijn voeten verlieten de grond
Zo blij dat hij mij weer gevonden had.
Weg met het donker en vastgeklampt aan het blauw
Wat meer kon Ik doen iedereen wist dat ik droomde
Hij en ik kunnen in dit kleine stukje blauw blijven.
Ze zijn zo dicht bij elkaar kleuren die we gebruiken
Ik moest hem horen zeggen dat hij het begrijpt.
Voordat ik mijn hand durf te tonen
En strompel vrij ... of laat het zijn als mijn voeten weg zijn hij grond
Al mijn woorden werden een string geluiden
Hij gaf me die oude droevige blik en viel in de rij.
En op dit bord
Alles wat ik gezegd had, verdween uit mijn gedachten.
want mijn voeten verlieten de grond
Zo blij dat hij mij weer gevonden had.
Weg met het donker en vastgeklampt aan het blauw
Wat meer kon Ik doen iedereen wist dat ik droomde