Siba — Qasida songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Qasida" van Siba.
Songteksten
Lembro bem do momento em que parti
Só não sei quantas vezes retornei
Como sempre na hora em que cheguei
Me dei conta que errei voltando aqui
As ruínas da casa estão aí
Só paredes em pé, não tem telhado
Falta porta, está tudo escancarado
Mas o ar não se mexe pra passar
Já vi tudo, só falta acreditar
Que o portão do retorno está trancado
Não adianta tirar de onde não tem
Nem tentar encaixar onde não cabe
Sem saber alguém tenta e quando sabe
Já não dá nem um passo mais além
Pois de trás para frente nada vem
O que foi já não é e nem será
E da frente pra trás ninguém irá
Desfazer o que fez certo ou errado
Vou deixar esse canto abandonado
Para sempre do jeito como está
Me esparramo ao relento, o chão é torto
Canta um grilo escondido e mais ninguém
Vou dormir nesse abrigo que só tem
Sede, fome, sujeira, desconforto
Pra sonhar que acordei no sonho morto
No quintal de uma casa onde eu podia
Não correr contra o tempo enquanto eu via
Teu sorriso indo e vindo num balanço
Sem voltar pra você eu não descanso
Minha casa é você e eu já sabia
Songtekstvertaling
Ik herinner me nog goed het moment dat ik wegging.
Ik weet alleen niet hoe vaak ik terug ben.
Zoals altijd op het moment dat ik aankwam
Ik realiseerde me dat ik een fout maakte om hier terug te komen.
De ruïnes van het huis zijn er
Alleen staande muren, geen dak.
Ontbrekende deur, het is allemaal Gapend
Maar de lucht beweegt niet om te passeren
Ik heb alles gezien, geloof het maar.
Dat de terugkeerpoort op slot is
Het heeft geen zin om te nemen waar je niet hebt
Probeer niet te passen waar het niet past
Zonder te weten dat iemand het probeert en wanneer ze het weten
Het doet geen stap verder meer.
Want van achteren naar voren komt er niets.
Wat was is niet langer en zal niet meer zijn
En van voor naar achter zal niemand dat doen.
Ongedaan maken wat je goed of fout deed
Ik zal deze hoek verlaten
Voor altijd zoals het is.
Ik spreidde me uit in het open, de grond is krom
Zing een verborgen krekel en niemand anders
Ik slaap in deze schuilplaats die alleen
Dorst, honger, Vuil, ongemak
Om te dromen dat ik wakker werd in de dode droom
In de achtertuin van een huis waar ik kon
Race niet tegen de tijd terwijl ik kijk.
Je glimlach komt en gaat op een schommel
Zonder bij je terug te komen, rust ik niet.
Mijn thuis ben jij en ik wist het al