Showbread — Time To Go songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Time To Go" van Showbread.
Songteksten
when i was young you waited patiently for me to grow
you smiling down, your hand in mine, but i didn’t know
a voice i’d heard all of my life locked away in my insides
now whispering «it's time to go»
so i told all i know goodbye
you told me that you don’t change
when everything around me did
and when i raw away you said there’s no trespass you won’t forgive
sometimes it feels like when i was small
the way that you still smile at me and after all these years you’re still the one that i thought you would be the world says that you are someone you are not
to know you better i’ve had to forget what i’ve been taught
and if the whole world decides to turn its back on you
i’ll be right here
because they don’t know you the way that i do
i once had lots of family who all have gone away
the storm came down and shook our house
they decided not to stay
they feared the wind and rain and fled for their lives but i didn’t care
i stayed and waited for the storm to pass
i knew you were there
Songtekstvertaling
toen ik jong was wachtte je geduldig tot ik zou groeien.
jij lacht naar beneden, jouw hand in de mijne, maar ik wist het niet.
een stem die ik al mijn hele leven hoorde opgesloten in mijn binnenste
nu fluisteren " het is tijd om te gaan»
dus ik heb alles gezegd wat ik weet.
je zei dat je niet veranderde.
toen alles om me heen dat deed
en toen ik wegliep, zei je dat er geen schuld was die je niet zou vergeven.
soms voelt het alsof ik klein was.
de manier waarop je nog steeds naar me lacht en na al die jaren ben je nog steeds degene waarvan ik dacht dat je de wereld zou zijn zegt dat je iemand bent die je niet bent
om je beter te leren kennen moest ik vergeten wat me geleerd is.
en als de hele wereld besluit je de rug toe te keren
ik ben hier.
omdat ze je niet kennen zoals ik dat doe.
ik had ooit veel familie die allemaal weg waren.
de storm kwam naar beneden en schudde ons huis
ze besloten niet te blijven.
ze vreesden de wind en de regen en vluchtten voor hun leven maar het kon me niet schelen
ik bleef en wachtte tot de storm voorbij was.
ik wist dat je daar was.