Showbread — Mouth Like A Magazine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mouth Like A Magazine" van Showbread.
Songteksten
Turning over in interrupted slumber,
You ponder others, growing ever wakeful,
You’ve locked the vermin in the other bedroom,
To be so perfect causes you to feel so thankful,
Now find the fault because your boyfriend can’t read,
Reflecting on to you is all the bitterness you need,
So unhappy, yet so preoccupied,
Never found beaten down with your forked tongue tied.
Your eulogy is like poetry,
But your mouth is like a magazine.
Queen dependency is cowering, please don’t be confused,
You are vacant and submissive, receptive to abuse,
Virtue isn’t tangible, and sense of self is dated,
Names constant on your cracked lips are now eviscerated,
Your spine is made of metal, Your veins are bound in electric tape,
And all along an impulse lights at random in your face,
Yough cought up an offering and forget which words are lies,
Then your skull echoes a singeing pop, as your brain is cauterized.
Within the walls I hear all of its legs,
There must be so many to carry it over our heads,
Seething and unsettled and oh such a let down,
And now these rusty spokes inside my head are making such a grating sound.
Songtekstvertaling
Omdraaien in onderbroken slaap,
Je denkt na over anderen, wordt steeds wakker,
Je hebt het ongedierte in de andere slaapkamer opgesloten.,
Als je zo perfect bent, voel je je zo dankbaar.,
Vind nu de fout omdat je vriendje niet kan lezen.,
Nadenken over jou is al de bitterheid die je nodig hebt,
Zo ongelukkig, maar zo afwezig,
Nooit geslagen gevonden met je gevorkte tong vastgebonden.
Je grafrede is als poëzie.,
Maar je mond is als een tijdschrift.
De afhankelijkheid van de koningin is angstig, wees niet verward.,
Je bent vrij en onderdanig, ontvankelijk voor misbruik. ,
Deugd is niet tastbaar, en gevoel van zelf is gedateerd,
Namen die constant zijn op je gebarsten lippen zijn nu van de ingewanden ontdaan,
Je ruggengraat is van metaal, je aderen zitten vast in elektrische tape.,
En al die tijd een impulslicht willekeurig in je gezicht,
Je kunt een offer brengen en vergeten welke woorden leugens zijn.,
Dan echoot je schedel een singing pop, terwijl je hersenen dichtgeschroeid zijn.
Binnen de muren hoor ik al zijn benen,
Er moeten er zoveel zijn om het over ons hoofd te dragen.,
Ziedend en onrustig en oh zo ' n teleurstelling,
En nu maken deze roestige spaken in mijn hoofd zo ' n rooster geluid.