Shai Hulud — The Creation Ruin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Creation Ruin" van Shai Hulud.
Songteksten
Here’s to you who would ruin creation.
Here’s to you…
See here blind men, we mean to bring you sight.
Gaze long upon your wasteland.
Into the eyes of the limbless, grieving and slain.
Pray you justify such suffering.
See here blind men.
You will see here.
We will not mourn. Not this day.
Release the pallbearers. Quench the pyre.
We revolt by moonlight;
Bound by unrest, driven into lunacy.
Maddened, mongering, guiltless, undiscerning…
The spear will silence the last of us.
Farewell to breath and beating hearts,
Life drains into the soil.
Death is where men unite, after lifetimes of unrest.
And this is the folly of man,
Misspent fortunes of breath and beating hearts.
Death is where men unite. We unite only in death.
A union of corpses littered under a mourning moon.
May the weight of the dead bring the burden of clarity.
In vengeance we are blind, masked by a black veil
Obstructing the vision, the heart, and the mind.
Exact reprisal and be damned.
Only unveiling brings deliverance from this,
Our familiar and cyclical fate…
From the womb with warm blood on our faces;
To the grave with cold blood on our hands.
Here’s to you who would ruin creation…
Here’s an end to you.
Songtekstvertaling
Op jou die de schepping zou ruïneren.
Op jou.…
Zie hier, blinde mannen, we willen je zicht geven.
Kijk naar je woestenij.
In de ogen van de limbless, treurend en gedood.
Bid dat je zulk lijden rechtvaardigt.
Zie hier blinde mannen.
Je zult het hier zien.
We zullen niet rouwen. Niet vandaag.
Laat de dragers vrij. Blus de brandstapel.
We komen in opstand bij maanlicht.;
Gebonden door onrust, tot waanzin gedreven.
Madded, mongering, guilloos, onopvallend…
De speer zal de laatste van ons het zwijgen opleggen.
Vaarwel adem en kloppende harten,
Het leven verdwijnt in de grond.
De dood is waar mensen zich verenigen, na levens van onrust.
En dit is de dwaasheid van de mens,
Verspilde fortuinen van adem en kloppende harten.
De dood is waar mannen zich verenigen. We verenigen ons alleen in de dood.
Een vereniging van lijken bezaaid onder een rouwmaan.
Moge het gewicht van de doden de last van de duidelijkheid brengen.
Als wraak zijn we blind, gemaskerd door een zwarte sluier.
Het belemmeren van het zicht, het hart en de geest.
Precies represailles en verdoemd.
Alleen onthulling brengt bevrijding van dit,
Ons bekende en cyclische lot…
Uit de baarmoeder met warm bloed op onze gezichten;
Naar het graf met koud bloed aan onze handen.
Op jou die de schepping zou ruïneren.…
Hier is een einde aan jou.