Shai Hulud — A Human Failing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Human Failing" van Shai Hulud.
Songteksten
Open hearts always ache,
Beset with pain,
But alive.
Spent hearts close.
Closed hearts die.
Preservation of warmth is a battle for a culture downcast.
The callousness of frost tempts the weak and weary.
A human failing lets its heart die.
The frozen tears, unfeeling as stone,
Of a mortal glacier, detached as an island
From crystallized hearts of unbroken ice.
They wash the warmth away.
Reborn in winter, numb to pain
Desperate souls invite death inside.
We breath the bitter air of warm hearts turned cold.
A human failing lets his heart die
A human failing lets her heart die
Hasten to the tundra
Prevailing sadness is swept across a cold lifeless plain
The most dismal season to choose winter as our destiny,
Preferring chill to the pain.
A human being flows the warmth of red blood.
Reborn in winter, numb to pain.
Desperate souls invite death inside
We breath the bitter air of warm hearts turned cold
We human failings
Born of winter, numb to pain
A desperate soul invited death inside.
I breath bitter air, my warm heart turned cold.
A human failing, I let my heart die.
Will we bring our hearts back to life?
Songtekstvertaling
Open harten doen altijd pijn.,
Doordrenkt met pijn,
Maar levend.
Harten dicht bij elkaar.
Gesloten harten sterven.
Het behoud van warmte is een strijd voor een neergestorte cultuur.
De ongevoeligheid van vorst verleidt de zwakken en vermoeiden.
Een menselijk falen laat zijn hart sterven.
De bevroren tranen, gevoelloos als steen,
Van een dodelijke gletsjer, afgescheiden als een eiland
Van gekristalliseerde harten van ongebroken ijs.
Ze wassen de warmte weg.
Herboren in de winter, verdoofd aan pijn
Wanhopige zielen nodigen de dood binnen uit.
We ademen de bittere lucht in van warme harten die koud werden.
Een mens die faalt, laat zijn hart sterven.
Een menselijk falen laat haar hart sterven
Haast je naar de toendra
Overheersende droefheid wordt over een koude, levenloze vlakte geveegd.
Het meest sombere seizoen om de winter te kiezen als ons lot,
Liever chillen dan pijn.
Een mens stroomt door de warmte van rood bloed.
Herboren in de winter, verdoofd door pijn.
Wanhopige zielen nodigen de dood binnen uit.
We ademen de bittere lucht van warme harten die koud werden
Wij menselijke tekortkomingen
Geboren in de winter, verdoofd aan pijn
Een wanhopige ziel nodigde de dood binnen uit.
Ik adem bittere lucht, mijn warme hart werd koud.
Als een mens faalt, laat ik mijn hart sterven.
Zullen we ons hart weer tot leven wekken?