Shadowcast — Strain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Strain" van Shadowcast.
Songteksten
I never know when the fever starts to grow
I only realise that my mind is gonna blow
No emotion, no fusion, just a vision of ease
When I float into nothing and wait for some peace
You’ll never find out why all my senses cry
You’ll never know that my heart is gonna die
It’s an illusion of nothing, a filthy picture of decay
Like in a minute of silence and some pulse-delay
Without our self-relief, there would be no hate or grief
It makes me wonder why, we don’t just decide to die
Without our phantasie there’d be no fear inside us all
Is there anybody out there, do you hear me call?
If you decide to seek the truth
Beyond the seal of constant youth
You’ll find an empty desperate strain
'cause inside of me there’s nothing more than … pain!
Feel free to heal & lose yourself
In moments of sorrow & emptiness
Keep breathing for another revival
Construction of night & a secret denial
I thought this little jewel would help let me forget
To abandon reality (&) the moments I regret
To shed all emptiness, destroy despair
The burning smell of scars is waving through the air
Sometimes I used to feel that wounds will never heal
On the horizon of forgiveness there’s nothing here to seal
Instead it seems to kill me slower than I thought
It’s only flashy moments that I have caught
And nails are piercing me, like in a grief of killing spree
All fear inside my brain is starting to haunt me again
It’s all fucked-up somehow, a burden more to take
I erase myself by now, don’t want to awake
Songtekstvertaling
Ik weet nooit wanneer de koorts begint te groeien.
Ik realiseer me alleen dat mijn Geest zal ontploffen.
Geen emotie, geen fusie, alleen een visioen van gemak.
Als ik in het niets zwef en wacht op wat rust
Je zult er nooit achter komen waarom al mijn zintuigen huilen.
Je zult nooit weten dat mijn hart zal sterven.
Het is een illusie van niets, een smerig beeld van verval.
Als in een minuut stilte en wat pulse-vertraging
Zonder onze zelfredzaamheid, zou er geen haat of verdriet zijn.
Ik vraag me af waarom, we besluiten niet gewoon te sterven.
Zonder onze fantoom zou er geen angst in ons allen zijn.
Is daar iemand? hoor je me?
Als je besluit de waarheid te zoeken
Voorbij het zegel van de constante jeugd
Je zult een lege wanhopige Stam vinden.
want in mij zit niets meer dan pijn.
Voel je vrij om jezelf te genezen en te verliezen
In momenten van verdriet en leegte
Blijf ademen voor een nieuwe opwekking.
Bouw van de nacht & een geheime ontkenning
Ik dacht dat dit juweeltje me zou laten vergeten
Om de werkelijkheid te verlaten ( & ) de momenten waar ik spijt van heb
Om alle leegte af te werpen, de wanhoop te vernietigen
De brandende geur van littekens zwaait door de lucht
Soms voelde ik dat wonden nooit zullen Helen.
Aan de horizon van vergeving is hier niets te verzegelen.
In plaats daarvan lijkt het me langzamer te doden dan ik dacht.
Het zijn slechts flitsende momenten die ik heb gevangen
En spijkers piercen me, als in een rouw van het doden van spree
Alle angst in mijn hersenen begint me weer te achtervolgen.
Het is allemaal klote op een of andere manier, een last meer te nemen
Ik wil niet wakker worden.