Seven Witches — Fever In The City songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fever In The City" van Seven Witches.
Songteksten
A calling came on that cold black day
That brought the plague that took their hopes away
Creeping through the streets gnawing mankind
A trail of death was all it left behind
Horrid eyes watched it bring their fate
Fever spreading it was much too late
Crying for salvation, the suffering had just began
Nothing could stop the killing disease
Nothing, no one can answer their please
Chaos, the madness, the sadness, despair
A bell is ringing in the village square
Smell of carcass from piles they made
Infected were laid to waste
Black death, the plague brought their demise
Screams of mercy hurled up to the skies
Pain was lingering around
Fever in the city
Heard the echoed moaning sounds
The Gods would show no pitty
Death was airbone everywhere
Fever in the city
It’s a living nightmare
The Gods would show no pitty
Deadly infection, contamination
Deterioration of their lives
All of those who did not suffer fled in terror
As they watched loved ones slowly die, ending an era
Horrid eyes watched it bring their fate
Fever spreading it was much too late
Crying for salvation, the suffering was over and done
Nothing could stop the killing disease
Nothing, no one could answer their please
Pain was lingering around
Fever in the city
Heard the echoed moaning sounds
The Gods would show no pitty
Death was airbone everywhere
Fever in the city
It’s a living nightmare
The Gods would show no pitty
Songtekstvertaling
Een roeping kwam op die koude zwarte dag
Dat bracht de plaag die hun hoop wegnam
Sluipend door de straten knagend de mensheid
Een spoor van dood was alles wat het achterliet.
Vreselijke ogen zagen het hun lot brengen.
Het was veel te laat.
Huilend om verlossing, het lijden was net begonnen
Niets kon de moordziekte stoppen.
Niets, niemand kan hun verzoek beantwoorden.
Chaos, de waanzin, het verdriet, de wanhoop
Er rinkelt een bel op het dorpsplein
De geur van karkassen van stapels die ze maakten
Geïnfecteerden werden vernietigd
Zwarte Dood, de pest bracht hun ondergang.
Gegil van genade naar de hemel
De pijn bleef hangen.
Koorts in de stad
Hoorde de echo kreungeluiden
De goden zouden geen piemel tonen
De dood was overal luchtbeentje.
Koorts in de stad
Het is een levende nachtmerrie.
De goden zouden geen piemel tonen
Dodelijke infectie, besmetting
Achteruitgang van hun leven
Iedereen die niet geleden heeft vluchtte in angst.
Terwijl ze toekeken hoe geliefden langzaam stierven, een tijdperk eindigend
Vreselijke ogen zagen het hun lot brengen.
Het was veel te laat.
Huilend om verlossing, het lijden was voorbij en gedaan
Niets kon de moordziekte stoppen.
Niets, niemand kon hun verzoek beantwoorden.
De pijn bleef hangen.
Koorts in de stad
Hoorde de echo kreungeluiden
De goden zouden geen piemel tonen
De dood was overal luchtbeentje.
Koorts in de stad
Het is een levende nachtmerrie.
De goden zouden geen piemel tonen