Seth Lakeman — The Artisan songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Artisan" van Seth Lakeman.
Songteksten
Silent, the maker measured, and stood
Smothered his smile and trimmed shapeless wood
With firm, strong hands, assured and slow
Drove each rusty nail with a careful kind blow
His truth to be humble, and fashion with tools
Tables and benches, kind words from his youth
Draw those even lines
Share his peace of mind
As the artisan shines
Dark burnished wood slid through his hands
Split right down the centre, like a crack in the land
Ash, beech and rosewood, tied in a frame
All scorched into their faces, are numbers and names
Shades of a memory, saw, spit and dust
For the warmth in the workhouse was pleasure enough
Draw those even lines
Share his peace of mind
As the artisan shines
He worked through the winter
Sweat, tears in the snow
He chiselled fine thoughts, secrets no one would know
His level of spirit was straight down the line
One line of the horizon was set in her name
Circles of beauty, like scrolls in the wood
Her skin smooth and steady, in the light where she stood
Draw those even lines
Share his peace of mind
As the artisan shines
Soaked up and sealed, varnish it stained
Painted and polished, with red-headed flames
A breath from the window was a blanket of warmth
To season a surface, furnish a new dawn
The craftsman of comfort, he cuts and he bleeds
Cold days in the forest, in the moonlight he dreams
Draw those even lines
Share his peace of mind
As the artisan shines
Songtekstvertaling
Stil, de maker gemeten, en stond
Smoorde zijn glimlach en knipte vormloos hout
Met stevige, sterke handen, verzekerd en langzaam
Reed elke roestige spijker met een voorzichtig soort klap
Zijn waarheid om nederig te zijn, en mode met gereedschap
Tafels en banken, vriendelijke woorden uit zijn jeugd
Teken die even lijnen
Deel zijn gemoedsrust
Als de ambachtsman schijnt
Donker verbrand hout gleed door zijn handen
Split recht door het midden, als een scheur in het land
Ash, beech en rosewood, vastgebonden in een frame
Allen verschroeid in hun gezichten, zijn nummers en namen
Tinten van een herinnering, zaag, spuug en stof
Voor de warmte in het werkhuis was plezier genoeg
Teken die even lijnen
Deel zijn gemoedsrust
Als de ambachtsman schijnt
Hij werkte de winter door.
Zweet, tranen in de sneeuw
Hij beitelde mooie gedachten, geheimen die niemand zou weten.
Zijn niveau van geest was recht over de lijn.
Een lijn van de horizon werd ingesteld op haar naam.
Cirkels van schoonheid, als rollen in het hout
Haar huid glad en stabiel, in het licht waar ze stond
Teken die even lijnen
Deel zijn gemoedsrust
Als de ambachtsman schijnt
Doordrenkt en verzegeld, vernis het bevlekt
Geverfd en gepolijst, met roodharige vlammen
Een adem uit het raam was een deken van warmte
Om een oppervlak te maken, een nieuwe dageraad inrichten
De vakman van comfort, hij snijdt en hij bloedt.
Koude dagen in het bos, in het maanlicht hij droomt
Teken die even lijnen
Deel zijn gemoedsrust
Als de ambachtsman schijnt