Seth Lakeman — 1643 songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "1643" van Seth Lakeman.

Songteksten

It was poor King Charles who travelled
for miles
In the heart of a civil dream.
As fierce young men we took a mighty
stand
and waited for the call.
We were the first ones over the wall.
These four walls at the heart of the
kingdom.
These four walls.
A shot rang out from behind the hill
As we marched along the bank.
We were stuck in fast between a heavy
marsh,
And our clothes were torn and damp.
«So steady your guns until the last man
comes»,
Our captain he did cry,
I was the last man to see him alive.
These four walls at the heart of the
kingdom.
These four walls.
As night crept in, well the stars were dim,
No soldier made a sound.
We had lost all sight in that fading light,
The fires had gone aground.
So the captain went out to a scream and
shout,
For an ambush he would find.
I was the the last man to see him alive.
These four walls at the heart of the
kingdom.
These four walls.
At first light when the guns were quiet,
Reinforcements came to town,
They were put on our side with a parliament pride,
The battle it turned around.
So the war was won, but the captain
gone,
And forever we recall,
He was the first one over the wall.
These four walls at the heart of the
kingdom.
These four walls

Songtekstvertaling

Het was arme Koning Charles die reisde
voor mijlen
In het hart van een civiele droom.
Als woeste jonge mannen namen we een machtige
staan
en wachtte op het telefoontje.
We waren de eerste over de muur.
Deze vier muren in het hart van de
Koninkrijk.
Deze vier muren.
Een schot kwam van achter de heuvel.
Terwijl we langs de bank marcheerden.
We zaten vast tussen een zware
Marsh,
En onze kleren waren gescheurd en vochtig.
"Dus houd je wapens vast tot de laatste man
komen»,
Onze kapitein huilde inderdaad.,
Ik was de laatste die hem levend zag.
Deze vier muren in het hart van de
Koninkrijk.
Deze vier muren.
Toen de nacht binnenkwam, waren de sterren vaag.,
Geen enkele soldaat maakte een geluid.
We hadden al het zicht verloren in dat vervaagde licht.,
De branden waren vastgelopen.
Dus de kapitein ging naar buiten om te schreeuwen en
schreeuwen,
Voor een hinderlaag die hij zou vinden.
Ik was de laatste die hem levend zag.
Deze vier muren in het hart van de
Koninkrijk.
Deze vier muren.
Bij het eerste licht, toen de wapens stil waren.,
Versterkingen kwamen naar de stad.,
Ze werden aan onze kant gezet met een parlementaire trots,
De strijd draaide zich om.
Dus de oorlog werd gewonnen, maar de kapitein
gegaan,
En voor altijd herinneren we ons,
Hij was de eerste over de muur.
Deze vier muren in het hart van de
Koninkrijk.
Deze vier muren