Serum 114 — Dummer Junge songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dummer Junge" van Serum 114.

Songteksten

Ich war ein dummer Junge, ich war ein bissiger Hund.
Die Sorge meiner Eltern stand zu oft mitten drin.
Aus Kindern werden Männer und manche lernen schnell
Und manche lernen nichts, schlagen sich durch zum Ziel.
Und wieder steh' ich mittendrin, frag mich, wie kam ich bloß hierhin.
Scherben vor mir, Lärm auf den Ohren.
Blanker Zorn soweit das Augen reicht, blinder Hass weit und breit.
Und am Ende wird nur einer Sieger sein.
Mein Lehrer war das Leben und er war rücksichtslos.
So vieles war gelogen und der Schmerz zu groß.
Der Preis für die Liebe ist ein gebrochenes Herz.
Und eins auf die Fresse, wenn man bis zum Ende kämpft.
Und wieder steh’ich mittendrin, frag mich, wie kam ich bloß hierhin.
Scherben vor mir, Lärm auf den Ohren.
Blanker Zorn soweit das Auge reicht, blinder Hass weit und breit.
Und am Ende wird auch einer Verlierer sein.
Ich hörte mich oft reden wenn ich in den Spiegel sah.
Dass ich noch immer hier bin, ich hab nur Glück gehabt.
Ich sollt es nicht herausfordern, danlbar dafür sein.
Aus all den Fehlern lernen und vieles bereuen.
Doch wieder steh ich mittendrin…
Und am Ende wird nur einer Sieger sein.
Und am Ende wird auch einer Verlierer sein.
Denn am Ende kann nur einer Sieger sein.

Songtekstvertaling

Ik was een domme jongen, Ik was een pittige hond.
De bezorgdheid van mijn ouders zat er te vaak middenin.
Kinderen worden mannen en sommigen leren snel.
En sommigen leren niets, maken hun weg naar het doel.
En weer sta ik er middenin, en vraag me af hoe ik hier ben gekomen.
Scherven voor me, geluid in de oren.
Pure woede zover als de ogen reiken, blinde haat ver en breed.
En uiteindelijk zal er maar één winnaar zijn.
Mijn leraar was het leven, en hij was meedogenloos.
Zoveel was liegen en de pijn was te groot.
De prijs van liefde is een gebroken hart.
En één op het gezicht, als je tot het einde Vecht.
En weer sta ik er middenin, en vraag me af hoe ik hier ben gekomen.
Scherven voor me, geluid in de oren.
Pure woede voor zover het oog kan zien, blinde haat ver en breed.
En uiteindelijk zal er ook een verliezer zijn.
Ik hoorde mezelf vaak praten als ik in de spiegel keek.
Dat ik hier nog ben, ik had gewoon geluk.
Ik moet het niet uitdagen, danlbar is er voor.
Leer van alle fouten en heb er veel spijt van.
Maar weer sta ik in het midden…
En uiteindelijk zal er maar één winnaar zijn.
En uiteindelijk zal er ook een verliezer zijn.
Want uiteindelijk kan er maar één de winnaar zijn.