Sergio Endrigo — Ljubica songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ljubica" van Sergio Endrigo.
Songteksten
Je m’premenais par les Balkans
e Sarajevo à Dieu sait où
Au millieu d’brumeux palais
Pleins de memoires
Les boulevards dèjà jaunis
L’hiver se glisse dans mou coeur
Et soudain sans y songer
J’ai recontrè la joie
Oh ljepa Ljubica Ljubica
Avec tes dixsept ans
Sur ta bouche et tes cheveux
Odeur de mer et du printemps
Ljubica Ljubica
Ton beau rire dans ta gorge
Est comme un fleuve qui vient à moi
Tu Dessines mon visage
Me touchant du bout du doigt
Tu dis q’ton coeur
Est trop petit pour moi
Dans le champre liberty
Les rideaux dèjà tirès
Ton parfum sur l’oreiller
Tu peux me croire, j'ètais content
Oh moja Ljubica Ljubica
J’oublie tout mon passè
Le present ca m’fait du mai
Si je pense au lendemain
Ljubica Ljubica
Tu me donnes à pleines mains
L’illusion d’avoir vingt ans
C'ètait pareil à la chanson
Que tue les reves au petit jour
Le soleil fait un p’tit tour
Et fit le soir
Le train noir qui t prenda
Dernier sourire dans la fumèe
Nou crion «on se verra»
Mais nul n’y croit, ni toi ni moi
Souviens toi Ljubica Ljubica
Et moi j’essais de rire
Puis je perds au premier bar
L’illusion d’avoir vingt ans,
Ljubica Ljubica
Sur ta bouche et dans ton crops
Odeur de mer et du printemps
Songtekstvertaling
Ik dacht aan de Balkan.
Sarajevo naar God weet waar
In het milieu van Misty Palace
Vol herinneringen
De boulevards van jaunis
Winter glijdt in zacht hart
En plotseling zonder erover na te denken
Ik heb weer vreugde.
Oh ljepa Ljubica Ljubica
Met je zeventien
Op je mond en je haar
Geur van zee en lente
Ljubica Ljubica
Je mooie lach in je keel
Is als een rivier die naar me toe komt
Je trekt mijn gezicht
Me aanraken met de punt van mijn vinger
Je zegt je hart
Is te klein voor mij
In de Liberty champre
De gordijnen zijn al dicht.
Je parfum op het kussen
Geloof me, Ik was gelukkig.
Oh moja Ljubica Ljubica
Ik vergeet al mijn verleden.
Het heden maakt me van mei
Als ik denk aan de volgende dag
Ljubica Ljubica
Je geeft me volle handen.
De illusie van twintig zijn
Het was net als het liedje.
Wat doodt de Reven bij dageraad
De zon maakt een kleine bocht
En wij hebben de avond gemaakt.
De zwarte trein die t Nam.
Laatste glimlach in de rook
Nieuwe schreeuw " we zullen zien»
Maar niemand gelooft het, noch jij, noch ik.
Onthoud Ljubica Ljubica
En ik probeer te lachen
Dan verlies ik bij de eerste bar.
De illusie van twintig zijn,
Ljubica Ljubica
Op je mond en in je gewassen
Geur van zee en lente