Sergio Endrigo — Francesco Baracca songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Francesco Baracca" van Sergio Endrigo.
Songteksten
Era un antico mattino italiano
Con le mosche i papaveri il grano
Sembravano dipinti i contadini
Il sole il Po e gli eroici destini
Luglio milenovecentoqualcosa
All’improvviso dalla piana rugiadosa
Come l’acuto del tenore si stacca
L’aeroplano di Francesco Baracca
Vibrava forte l’uccello di tela
Leggero e fragile una vela
E si alzava a spirale in volo
Come un allegro valzer romagnolo
E di lassù la terra si mostrava
Come una donna felice gli si apriva
Senza timore e senza ritrosia
Scopriva la sua dolce geometria
E c’era Rimini c’era Riccione
E in fondo il Sud inesplorato meridione
E al Nord il rombo del cannone
Devastante come l’alluvione
E gli entrò nell’anima e nella mente
Quella sua Italia bella ed incosciente
E soffrì di gelosia guai a toccarla guai
A portarla via
E volò giù a giocare con la sorte
La gioventù non ha paura della morte
Non fu un duello non ci fu cavalleria
Ma un colpo basso della fanteria
E già perdeva quota la sua vita
Un fuoco d’artificio una cometa
Come un uccello ferito che cadendo
Diventa solo piume e vento e poi silenzio
Dice il poeta che morendo
La vita intera si rivede in un momento
I giochi le speranze le paure
I volti amati gli amici le avventure
Luglio millenovecentodiciotto
C’era un uomo che perdeva tutto
E l’Italia agraria e proletaria
Conquistava il primo asso dell’aria
Come un uccello ferito che cadendo
Diventa solo piume e vento e poi silenzio
Songtekstvertaling
Het was een oude Italiaanse ochtend.
Met vliegen de klaprozen de tarwe
De boeren zagen er beschilderd uit.
De zon de Po en het heldhaftige lot
Juli negentienhonderd en nog wat
Plotseling van de gerimpelde vlakte
Hoe de hoogte van de tenor eraf komt
Het vliegtuig van Francesco Baracca
De canvasvogel vibreerde luid
Licht en breekbaar zeil
En hij spatte op tijdens de vlucht.
Als een vrolijke Romagna wals
En van boven de aarde tevoorschijn kwam
Als een gelukkige vrouw zich voor hem opende
Zonder angst en zonder vergelding.
Ze ontdekte haar zoete geometrie.
En er was Rimini er was Riccione
And Deep South unplored south
En in het noorden het gebrul van het kanon
Verwoestend als de overstroming
En het kwam in zijn ziel en geest.
Dat zijn Italië mooi en onbewust
En ze leed aan jaloezie wee om haar verdriet aan te raken
Om haar mee te nemen.
En vloog naar beneden om met het lot te spelen
De jeugd is niet bang voor de dood.
Het was geen duel. er was geen cavalerie.
Maar een laag schot van de infanterie
En al zijn leven verloren
Een vuurwerk een komeet
Als een gewonde vogel die valt
Het wordt alleen veren en wind en dan stilte.
Zegt de dichter dat sterven
Het hele leven wordt in een moment herzien
De Spelen de hoop de angsten
Geliefde gezichten vrienden avonturen
Juli negentienhonderd achttien
Er was een man die alles verloor.
En agrarisch en proletarisch Italië
Hij veroverde de eerste aas van de lucht
Als een gewonde vogel die valt
Het wordt alleen veren en wind en dan stilte.