Sergio Cammariere — Quel tipo strano songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Quel tipo strano" van Sergio Cammariere.
Songteksten
Quel tipo strano, era uno come me Amava donne e andare con la stessa lontananza
non ne voleva sapere.
ma ne sapeva già abbastanza.
di come va la vita
cosi si ribellò e decise di scappare
ed un mattino si mise a camminare
e nella testa aveva solo qualche idea
e non sapeva da dove cominciare
poi capì… perché… lungo le strade d’Europa
gente che piangeva per la fame, chi rideva per il vino
ma ovunque lui passò, strano caso del destino
nessuno seppe mai… quello che vide sul fondo… del cielo
nessuno seppe mai… perché da qui se ne andò…
Quel tipo strano, era uno come me che non sapeva mai capire la distanza
tra il cuore e l’anima, tra cielo e quella stanza… dove viveva lui
quello che da solo riusciva ad immaginare
cosa pensava ma chi lo saprà mai
quando una sera decise di volare… insieme agli angeli
e noi restiamo qui anime nude nel vento
ma se poi mi volto e guardo dietro ora mi accorgo
che sembrava che quel tempo non dovesse mai finire
nessuno seppe mai… nessuno seppe spiegare perché
un angelo passò… e lo portò via con se però quel tipo strano vive dentro di me
(Grazie a Giuseppe Gargiulo per questo testo)
Songtekstvertaling
Die vreemde kerel, hij was net als ik hield van vrouwen en ging op dezelfde afstand
ze wilde het niet weten.
maar hij wist genoeg.
over hoe het leven gaat
dus hij rebelleerde en besloot te vluchten.
en op een ochtend liep hij
en in zijn hoofd had hij een idee.
en hij wist niet waar te beginnen
toen begreep hij het ... waarom ... door de straten van Europa
mensen die huilden om honger, die lachten om wijn
maar waar hij ook heen ging, vreemd geval van het lot
niemand wist wat hij zag op de bodem van de lucht.
niemand wist het ... waarom hij hier wegging.…
Die rare kerel, hij was een man zoals ik die nooit de afstand kende.
tussen hart en ziel, tussen de hemel en die kamer ... waar hij woonde
Wat alleen kon hij zich voorstellen
wat hij dacht, Maar wie zal het weten?
toen hij op een avond besloot te vliegen ... met de engelen
en we blijven hier naakte zielen in de wind
maar als ik me omdraai en achterom kijk, realiseer ik me
dat het leek dat de tijd nooit zou eindigen
niemand wist het ... niemand kon verklaren waarom
er kwam een engel voorbij ... en nam hem mee, maar die vreemde man woont in mij.
(Dank aan Giuseppe Gargiulo voor deze tekst)