Serge Reggiani — On s'aime songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "On s'aime" van Serge Reggiani.
Songteksten
Ces deux zazous sur la photo
Fiers devant leur première auto
Voyage de noces à Barbizon, vingt ans
Ces deux zazous endimanchés
Ressemblent à bien nous y pencher
Aux grands-parents de nos petits-enfants
Regarde, nos regards ont rajeuni
Si nos yeux sont toujours les mêmes
Et depuis le papier jauni
On a nos âmes en harmonie
On s’aime…
On s’aime, on s’aide à bien porter
Les rides qui sont la portée
De la chanson du temps qui passe
On s’adore à corps et à cris
On se fait la gueule, on s'écrit
Des mots d’adieu que l’on entasse
On se reproche tour à tour l’ennui
Le café bouilli, la bohème
Un peu moins papillon de nuit
Les mèches blanches à nos folies
On s’aime…
Ma fille, ma femme
Ma peau, mon âme
Je serais qui, je serais quoi sans toi
Ma fleur, mon arbre
Mon sang, mon marbre
La mort serait d'être amputé de toi
Je connais sur le bout du c ur
Tes gestes, tes mots et tes peurs
Et cependant tu me surprends toujours
Mon éternelle inattendue
Mon hirondelle m’entends-tu
De regretter quand tu t’absentes un jour
Je me souviens d’un journaliste idiot
Et d’un comédien d’Angoulême
Malgré les bas, malgré les baux
Malgré les couacs dans le duo
On s’aime…
On s’aime comme deux enfants
A qui la terre le défend
Qui la défient en s’adorant plus fort
On s’aime comme deux naufragés
Qui vivent heureux de voyager
Avant de laisser faire la mer, la mort
C’est notre seule façon d’exister
Et jusqu'à nous survivre même
Tu verras, nous irons sculpter
Sur les murs de l'éternité
On s’aime…
Songtekstvertaling
Deze twee zazous op de foto
Trots voor hun eerste auto
Trouwreis naar Barbizon, twintig jaar.
Deze twee stinkende Zazu
Het lijkt erop dat we leunen.
Aan de grootouders van onze kleinkinderen
Kijk, onze ogen zijn verjongd
Als onze ogen altijd hetzelfde zijn
En sinds het gele papier
We hebben onze zielen in harmonie
We houden van elkaar.…
We houden van elkaar, we helpen elkaar om goed te dragen
Rimpels die het toepassingsgebied zijn
Van het lied van de tijd
We houden van elkaar door lichaam en schreeuwen
We zoenen, we schrijven
Vaarwel dat we hopen
We geven onszelf de schuld van verveling.
Boheemse koffie
Een beetje minder mot
De witte strengen aan onze folies
We houden van elkaar.…
Mijn dochter, mijn vrouw.
Mijn huid, mijn ziel
Ik zou wat zijn zonder jou.
Mijn bloem, mijn boom
Mijn bloed, mijn marmer
De dood zou van jou geamputeerd worden.
Ik weet het op het puntje van het hart
Uw gebaren, uw woorden en uw angsten
En toch verras je me nog steeds.
Mijn eeuwige onverwachte
Mijn zwaluw kan je me horen
Om spijt te hebben als je op een dag weggaat
Ik herinner me een idiote journalist.
En een komiek uit Angouleme
Ondanks de dieptepunten, ondanks de lease
Ondanks de couacs in het duo
We houden van elkaar.…
We houden van elkaar als twee kinderen.
Aan wien zal de aarde zich verdedigen?
Die haar trotseren door elkaar sterker te aanbidden.
We houden van elkaar als twee scheepswrakken.
Die gelukkig reizen
Voordat je de zee laat gaan, dood
Het is de enige manier waarop we bestaan.
En tot we overleven
We gaan beeldhouwen.
Op de muren van de eeuwigheid
We houden van elkaar.…