Serge Reggiani — Le vieux costume songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le vieux costume" van Serge Reggiani.
Songteksten
On a du mal à le quitter
On a peur des regrets posthumes
On l’a pourtant beaucoup porté
Le vieux costume
Il va falloir abandonner
Ce reflet de ce que nous fûmes
Qu’un brin de lilas blanc fané
Encor' parfume
Depuis déjà quelques saisons
On est surpris quand on l’exhume
On ne le garde sans raison
Je le résume
Que pour avant de le donner
Au veilleur de nuit qui s’enrhume
Un dernier regard étonné
Au vieux costume.
On s’habille en jeans en yéyé
En hippie à poil ou à plume
On voudrait bien s’en dépouiller
Du vieux costume
Mais on n’hésite encore un peu
Au moment de faire le geste
On croit revoir encor' dans le Pli de la veste
La main qui venait s’y poser
Quelquefois le temps d’une danse
Tant de destins se sont croisés
Quand on y pense
Tant de regards qui plus ou moins
Se sont enfoncés dans la brume
Qui ont eu pour dernier témoin
Le vieux costume
Il a dansé sous les lampions
Au temps de la folle insouciance
Pour la valse j'étais champion
C'était ma danse
Il faisait bien dans le décor
Quand l’amour était au programme
Il épousait avec le corps
Un peu de l'âme
De tous ces moments de bonheur
Il a gardé comme une trace
Qui fait qu’on a soudain le c ur
Dans une impasse:
Ou bien regarder l’avenir
Le jeter au feu qui s’allume
Ou bien garder en souvenir
Le vieux costume.
En fredonnant quelques mesur’s
D’une chanson qui se déplume
On jette un dernier regard sur
Le vieux costume
Passant la main sur le tissu
On se dit comm' ça que c’est moche
Que notre dernier pardessus
N’aura pas d’poche
Le veilleur de nuit n’est plus là
Le garage est électronique
Alors gardons nos pianos là
Et leur musique
Refermons l’armoire aux printemps
Sur nos vingt ans qui se rallument
Et gardons encor' quelque temps
Le vieux costume.
Songtekstvertaling
We hebben het moeilijk om hem te verlaten.
We zijn bang voor postuum spijt.
We droegen het vaak.
Het oude pak.
We moeten het opgeven.
Deze weerspiegeling van wat we waren
Dat een strand van vervaagde witte lila
Encor ' parfum
Al een paar seizoenen.
We zijn verrast als we hem opgraven.
We houden het niet zomaar.
Ik vat het samen.
Dan voor voor het geven
Op de nachtwaker die het koud krijgt.
Een laatste blik verbaasd
Het oude pak.
We kleden ons in jeans in Yeye
Van hippiehaar of van veren
We willen er graag vanaf.
Van het oude pak.
Maar we aarzelen nog steeds niet een beetje
Op het moment van het maken van het gebaar
Het wordt verondersteld om weer te zien in de plooi van de jas
De hand die daar kwam landen
Soms de tijd van een dans
Zoveel lot kruiste paden
Als je erover nadenkt
Zo veel lijken dat min of meer
Gezonken in de mist
Die als hun laatste getuige
Het oude pak.
Hij danste onder de lantaarnpalen.
In de tijd van gekke onvoorzichtigheid
Voor de wals was ik kampioen.
Het was mijn dans.
Het zag er goed uit in de inrichting.
Toen de liefde op de agenda stond
Hij trouwde met het lichaam.
Een beetje van de ziel
Van al deze momenten van geluk
Het bleef als een spoor.
Wie zorgt dat je plotseling het hart hebt
Op een dood spoor:
Of kijk naar de toekomst
Gooi het naar het vuur dat oplicht
Of in het geheugen bewaren
Het oude pak.
Neuriën wat Mesur ' s
Van een lied dat vervaagt
We nemen nog een laatste blik
Het oude pak.
Het doorgeven van de hand over de stof
We vertellen onszelf hoe lelijk het is.
Dat onze laatste overjas
Zal geen zak hebben
De nachtwaker is er niet meer.
De garage is elektronisch.
Dus laten we onze piano ' s daar houden.
En hun muziek
Laten we de kast in de lente sluiten.
Op onze twintig jaar die opnieuw oplaaien
En laten we even wachten.
Het oude pak.