Serge Reggiani — Journal songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Journal" van Serge Reggiani.
Songteksten
Le vingt et un septembre
Je reprends ce journal
Dans la fentre de ma chambre
Passe un oiseau banal
Il y a la grve du mtro
Tout l’heur' ma mre est passe…
Elle a dit que je fumais trop
Puis elle a parl du pass
J’ai vu au soleil de la rue
Marcher une femme aux bras nus…
Samedi trois dcembre
Je n’ai plus rien crit
Depuis ce jour de fin septembre
O il y a eu ce cri
C’tait dans le jardin voisin
Ses bras nus enlaaient quelqu’un…
Il a neig tout ce matin
Je lui ai parl dans la rue
J’ai dit, j’ai dit, je ne sais plus
Mais ce soir c’est chez moi qu’ell' vient…
Dimanche douze avril
Le printemps est en ville
J’cris ce soir l’encre rose
Il s’est pass des choses
Moi qui disais que le mariage
N’tait pas encore de mon ge…
Ma mre avait un chapeau blanc
Mes deux frres avaient mis des gants
C’tait en janvier, et pourtant
On croirait qu’il y a longtemps
Nous sommes fin septembre
Je ne sais plus le jour
Me revoici dans cette chambre
Un homme sans amour
Je n’ai pas bien compris pourquoi
N’en parlons plus, n’en pleurons plus…
Je la regarde qui s’en va Dans le soleil la rue est sage
Cette douce femme aux bras nus
Que je vois sortir de l’image…
Cette douce femme aux bras nus
Que je vois sortir de l’image.
Songtekstvertaling
De 21 September
Ik ga terug naar deze krant.
In de spleet van mijn kamer
Passeer een banale vogel
Daar is de MTRO kraan
Alle heur ' mijn moeder is weg…
Ze zei dat ik te veel rookte.
Toen sprak ze over de pas.
Ik zag in de straatzon
Een vrouw laten lopen met blote armen…
Zaterdag 3 December
Ik heb niets meer geschreven.
Sinds deze dag van eind September
O er was een schreeuw
Het was in de nabijgelegen tuin.
Haar blote armen rolden iemand.…
Hij sneeuwt al de hele ochtend.
Ik sprak hem op straat.
Ik zei, Ik zei, Ik weet het niet meer.
Maar vanavond komt ze naar mijn huis.…
Zondag 12 April
De lente is in de stad
Ik schreeuw roze inkt vanavond.
Hij heeft dingen meegemaakt.
Ik die dat huwelijk zei.
Nog steeds niet mijn leeftijd.…
Mijn moeder had een witte hoed.
Mijn twee broers hadden handschoenen aangetrokken.
Het was januari, en toch
Het lijkt lang geleden.
Het is eind September.
Ik weet de dag niet meer.
Hier ben ik weer in deze kamer.
Een man zonder liefde
Ik begreep niet goed waarom.
Laten we er niet meer over praten, laten we er niet meer over huilen.…
Ik zie haar in de zon gaan de straat is wijs
Deze lieve vrouw met blote armen
Dat ik uit beeld zie komen…
Deze lieve vrouw met blote armen
Dat zie ik uit het plaatje komen.