Serge Lama — L'enfant d'un autre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'enfant d'un autre" van Serge Lama.
Songteksten
Paroles de la chanson L’enfant d’un autre:
Et l’absence est venue poser ses grandes ailes
Sur le berceau muet qui ne chantera plus
Elle est partie sans moi, je reste seul sans elle
Et sans cet enfant de trois ans dont j’ne suis même pas le père
Et qui devenait mon enfant, peu à peu
C’est elle qui est partie mais c’est lui qui me manque
Ce tout petit garçon qui n'était pas de moi
Mais qui avait su lier mon âme saltimbanque
Avec sa tête dans mon cou, avec son rire dans sa gorge
Ne plus l’avoir contre ma joue, ça me rend malheureux
Les enfants sont le fruit des femmes pas des hommes
Mais quelque soit celui qui fait germer la pomme
Le père, pour l’enfant, c’est celui qui est là
Celui qui caresse sa mère et qui lui tend les bras
Sans doute aimera t-il autant ses futurs pères
Ses parrains, ses tontons que sa mère aimera
Mais moi je garderai pour ses anniversaires
Une pensée au fond de moi
J’me dirai tiens, il a vingt berges
Lorsque j’y pense quelquefois
J’me sens devenir vieux
Les enfants des voisins, on le trouve stupides
Ils ne servent à nos yeux qu'à faire pousser des rides
Mais lorsque par hasard, on en a un qui est là
Qui a les yeux noirs de sa mère
On l’aime malgré soi
Et l’absence est venue peser sur ma détresse
Dans la chambre déserte où manque ses jouets
Rien n’le remplacera, ni mes futures maîtresses
Ni mon travail, ni le beau temps
Je suis démuni comme un père qui vient de perdre son enfant
Et je suis malheureux
Songtekstvertaling
Tekst van het lied het kind van een ander:
En de afwezigheid kwam om zijn grote vleugels te leggen
Op de doofstomme wieg die niet meer zal zingen
Ze vertrok zonder mij, Ik ben alleen zonder haar.
En zonder die driejarige wiens vader ik niet eens ben.
En die mijn kind werd, beetje bij beetje
Ze is weg, maar ik mis hem.
Dat jongetje dat niet van mij was.
Maar wie wist hoe ik mijn ziel kon binden saltimbanque
Met zijn hoofd in mijn nek, met zijn gelach in zijn keel
Dat ik het niet meer tegen mijn wang heb, maakt me ongelukkig.
Kinderen zijn de vrucht van vrouwen, niet van mannen.
Maar wie de appel laat groeien
De Vader, Voor het kind, is degene die daar is.
Degene die zijn moeder streelt en haar armen uitstrekt.
Zonder twijfel zal hij net zoveel van zijn toekomstige vaders houden.
Z 'n peetouders, z' n tantes waar z ' n moeder van houdt.
Maar ik bewaar het voor zijn verjaardagen.
Een gedachte diep in mij
Hij heeft twintig banken.
Als ik er soms aan denk
Ik voel me alsof ik oud word.
De kinderen van de buren, we vinden hem stom.
Ze dienen onze ogen alleen om rimpels te krijgen.
Maar als het toeval is, hebben we er een die er is.
Die de zwarte ogen van haar moeder heeft.
We houden van hem ondanks onszelf.
En de afwezigheid kwam om mijn leed te bezwaren.
In de verlaten kamer waar zijn speelgoed ontbreekt.
Niets zal hem vervangen, noch mijn toekomstige minnaressen.
Noch mijn werk, noch het goede weer.
Ik ben hulpeloos als een vader die net zijn kind verloor.
En ik ben ongelukkig