Serge Lama — Le quinze juillet à cinq heures songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le quinze juillet à cinq heures" van Serge Lama.
Songteksten
Ta voix murmure, tranquille et sûre
Comme un vieux disque qu’on écoute
Un verre de whisky à la main, sous la véranda on s’installe
Dans un bruit feutré de sandales, devant un parterre de fleurs
Le quinze juillet à cinq heures.
Le vent s'épuise sur la remise où mon piano s’endort enfin
Après une nuit de chagrin, sous le parasol du feuillage
Le vent feuillette page à page le livre de notre bonheur
Le quinze juillet à cinq heures.
Dans la maison de Frédéric, tu as classé quelques bouquins
Tu as disposé quelques fleurs, cueillies fraîches de ce matin
À ta main, une cigarette grésille, on mange du melon
Hormis la chanson des frelons, nous n’avons plus rien dans la tête.
Dans la maison de Frédéric, éblouis comme deux enfants
Tu me parles d’anciens amants, moi de mes maîtresses d’avant
Tu croques du raisin bien tendre, des grappes lourdes couleur d’encre
Je ferai du café tout à l’heure, le quinze juillet à cinq heures.
Presque irréelle, tu es si belle, entre mes cils, tu apparais
Comme une dame d’y a longtemps, je t’ai aimée ailleurs peut-être
Il faut que j'écrive une lettre à un vieil ami qui se meurt
Le quinze juillet à cinq heures.
Demain c’est triste, la vie d’artiste, on reprendra la vie d’avant
L’appartement où l’on s’ennuie
On invitera Frédéric, mes frères, tes sœurs, toute la clique
Il ne restera qu’une odeur du quinze juillet à cinq heures.
Songtekstvertaling
Uw stem mompelt, rustig en veilig
Als een oude plaat waar we naar luisteren
Een glas whisky met de hand, onder de veranda gaan we zitten
In een gedempt geluid van sandalen, voor een bloembed
Op de vijftiende juli om vijf uur.
De wind loopt uit op de schuur waar mijn piano eindelijk in slaap valt.
Na een nacht van verdriet, onder de paraplu van het gebladerte
De wind laat page achter om het boek van ons geluk op te piepen.
Op de vijftiende juli om vijf uur.
In Frederic ' s huis, heb je wat boeken ingeleverd.
Je legde wat bloemen neer, vers geplukt van vanmorgen.
In je hand, een sigaret sizzles, we eten meloen
Afgezien van het lied van de horzels, hebben we niets meer in ons hoofd.
In Frederick ' s huis, verblind als twee kinderen
U spreekt met mij over voormalige minnaars, ik van mijn voormalige minnaressen.
Je kauwt druiven zeer zacht, zware trossen inktkleur
Ik drink later op de vijftiende juli om vijf uur koffie.
Bijna onwerkelijk, je bent zo mooi, tussen mijn wimpers, je verschijnt
Als een dame van lang geleden, hield ik misschien ergens anders van je.
Ik moet een brief schrijven aan een oude vriend die stervende is.
Op de vijftiende juli om vijf uur.
Morgen is het triest, het leven van een kunstenaar, we zullen het leven voor
Het appartement waar we ons vervelen
We nodigen Frederic uit, mijn broers, jouw zussen, de hele kliek.
Er zal slechts een geur overblijven van de vijftiende juli tot vijf uur.