Septicflesh — Underworld songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Underworld" van Septicflesh.
Songteksten
A millenium passed away, small forests
Became jungles, mountains were devoured from sand
Violently exiled from vast deserts with the help of Hands
Made from storms. It was as if someone wanted
To erase the traces. The triumphant laughs of Liberation are forgotten. The world that once
Seemed new and vibrant turned pale and old.
Why?
Maybe because of the strange inhabitants were
To eager to forget the path that led them through.
In their journey they were leaving behind
Not only spoken; not only part of their body
But also part of their mind.
And they became so tired,
All they demanded was to rest.
It wasn’t difficult.
There was not any apparent changes.
So a strange kind of sleep.
Fell among the lot
The more they cultivated this habbit.
To seek in the deep matters of Lethargy.
The more their environment changed.
It was a curious transformation.
It was as if someone wanted to erase the traces
However there is one trace that will ever remain.
Week as a whisper it can reopen the way.
Just listen
Your Fathers knew these words by heart even
Those that never crossed, the eerie side.
Songtekstvertaling
Een millenium passeerde, kleine bossen
Werd jungles, bergen werden verslonden uit zand.
Gewelddadig verbannen uit uitgestrekte woestijnen met behulp van handen
Gemaakt van stormen. Het was alsof iemand wilde
Om de sporen te wissen. De triomfantelijke lach van de bevrijding zijn vergeten. De wereld die ooit
Hij leek nieuw en levendig en bleek en oud.
Waarom?
Misschien vanwege de vreemde bewoners
Te gretig om het pad te vergeten dat hen er doorheen leidde.
Tijdens hun reis lieten zij achter.
Niet alleen gesproken, niet alleen een deel van hun lichaam
Maar ook een deel van hun geest.
En ze werden zo moe,
Alles wat ze eisten was om te rusten.
Het was niet moeilijk.
Er waren geen duidelijke veranderingen.
Dus een vreemde soort slaap.
Viel tussen het lot
Hoe meer ze deze habbit gecultiveerd hebben.
Zoeken in de diepe zaken van lethargie.
Hoe meer hun omgeving veranderde.
Het was een merkwaardige transformatie.
Het was alsof iemand de sporen wilde wissen.
Er is echter één spoor dat ooit zal blijven bestaan.
Week als een fluistering kan het de weg heropenen.
Luister gewoon.
Uw vaders kenden deze woorden zelfs uit hun hoofd.
Degenen die nooit overstaken, de griezelige kant.