Сенс — 49249 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "49249" van Сенс.
Songteksten
Режиссер клипа — Антон Овчаренко.
© 2013 Юрий Пичкур.
Опять сам, среди этих серых обоев.
Они нас помнят, остыл мой кофе.
Напомни о себе, попробуй о небе, напой мне.
Не ловит связь, и снова это слово: Love you…
Тишина оставь в покое.
Жду короткий рингтон на моем сотовом.
И вроде взрослые мы, боимся позвонить.
Я и ты — время не остановить.
И слезы снова на твоих щеках.
Я сам себе тогда ещё не верил.
Держи меня за руки, я устал быть сам.
Опять метро закроют в 23.45
И я, устану ждать, но мне долго нельзя.
По пустому проспекту, мне совсем не жаль,
Просто дождись меня, мне придется бежать.
Давай! Выключай телефон, давай!
И на балконе о нас с тобой вспоминай.
Плачь, пока все спят. Родная, Good Bye!
А я, не успею на последний трамвай.
И слезы снова на твоих щеках.
Я сам себе тогда ещё не верил.
Держи меня за руки, я устал быть сам.
Без пробелов, без предлогов и минимум слов.
Я не жду ответа от тебя: что такое любовь.
Прочти это или тупо нажми удалить.
Не бери в голову ты, я просто боюсь позвонить.
Прости, улыбку вряд ли заменит мой смайл.
Я скажу все сам, жаркий май, и ты все знаешь.
Вода из-под крана, не хуже твоей колы.
Ночью жарко… и че-то сушит горло.
На ощупь в отсутствии света, к твоему дому.
Не бойся, я уже иду, я найду дорогу.
Вижу свет в твоих окнах, я скучал честно.
Выйди… я мокну, под твоим подъездом.
Под дождем она в розовом платье, а я…
Ноги промокли у нас, но мы будем стоять.
Разуемся и босиком на мокром асфальте.
Я в потертых джинсах, а она в розовом платье.
Под дождем она в розовом платье, а я…
Ноги промокли у нас, но мы будем стоять.
Разуемся и босиком на мокром асфальте.
Я в потертых джинсах, а она в розовом платье.
Под дождем она в розовом платье, а я…
Ноги промокли у нас, но мы будем стоять.
Разуемся и босиком на мокром асфальте.
Я в потертых джинсах, а она в розовом платье.
И слёзы снова на твоих щеках.
Songtekstvertaling
De video is geregisseerd door Anton Ovcharenko.
© 2013 Yuri Pichkur.
Weer zichzelf, tussen deze grijze behang.
Ze herinneren zich ons, mijn koffie is koud.
Doe me aan jezelf denken, probeer de lucht, zing voor me.
Begrijpt de verbinding niet, en nogmaals dit woord: hou van je…
Laat de stilte met rust.
Ik wacht op een korte ringtone op mijn mobiele telefoon.
En als volwassenen zijn we bang om te bellen.
Jij en ik kunnen niet stoppen.
En de tranen zijn terug op je wangen.
Ik geloofde mezelf toen niet.
Hou mijn handen vast, Ik ben het zat om mezelf te zijn.
Metro zal weer sluiten om 23.45
En ik word moe van het wachten, maar ik kan niet lang wachten.
Op een lege Avenue, Het spijt me helemaal niet.,
Wacht op mij, dan moet ik rennen.
Kom op! Zet de telefoon uit, Kom op!
En op het balkon om ons heen, Weet je nog.
Huil terwijl iedereen slaapt. Schat, Tot Ziens!
En ik kan de laatste tram niet halen.
En de tranen zijn terug op je wangen.
Ik geloofde mezelf toen niet.
Hou mijn handen vast, Ik ben het zat om mezelf te zijn.
Geen spaties, geen voorzetsels en een minimum aan woorden.
Ik verwacht geen antwoord van jou: Wat is liefde?
Lees het of klik op delete.
Laat maar, ik ben gewoon bang om te bellen.
Sorry, een glimlach is geen vervanging voor mijn glimlach.
Ik zal het je zelf vertellen, hot may, en dat Weet je.
Kraanwater, net zo goed als je coke.
Het is warm ' s nachts... en mijn keel is droog.
Door contact in afwezigheid van licht, naar uw huis.
Maak je geen zorgen, ik ben onderweg, Ik vind mijn weg wel.
Als ik licht in je ramen zie, heb ik je eerlijk gemist.
Uitstappen... Ik word nat, onder je veranda.
In de regen, ze is in een roze jurk, en ik…
Onze voeten zijn nat, maar we zullen staan.
We doen onze schoenen uit en gaan blootsvoets op het natte asfalt.
Ik draag een vervaagde spijkerbroek en zij draagt een roze jurk.
In de regen, ze is in een roze jurk, en ik…
Onze voeten zijn nat, maar we zullen staan.
We doen onze schoenen uit en gaan blootsvoets op het natte asfalt.
Ik draag een vervaagde spijkerbroek en zij draagt een roze jurk.
In de regen, ze is in een roze jurk, en ik…
Onze voeten zijn nat, maar we zullen staan.
We doen onze schoenen uit en gaan blootsvoets op het natte asfalt.
Ik draag een vervaagde spijkerbroek en zij draagt een roze jurk.
En de tranen zijn terug op je wangen.