Secret Grief — Historical Insignificance songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Historical Insignificance" van Secret Grief.
Songteksten
It’s a feeling I get when I lie here alone
I’m not really afraid but it’s still something close
Inside my head I struggle with my thoughts on the meaning of death
This pressure that I feel is weighing me down.
I don’t wanna believe that all this time
I’ve spent living will be forgotten when I die
If history tells us anything
It’s that people aren’t worth remembering
They just seem to fit certain basic needs
Act as inspiration to go do greater things
And I’m stupid enough to still hold onto hope
To one day make a change with the words that I wrote
Can you see how I’m torn between truths I know
And what I wish could be if I were in control
I wanna believe but can not bring myself to suspend my disbelief
This burden is on me. I’m not sure there’s anything
That could fix my thinking or at least ease the pain
I refuse to adapt or ever change my ways
I’m selfish
So selfish
I just want to be important
Why must I feel this way at all?
I don’t think that anybody
Wants to be a nobody
Especially not me Is this thinking healthy?
It’s easy to forget how fragile my thoughts can be I wanna believe that someday someone will find some importance in me
Songtekstvertaling
Het is een gevoel dat ik krijg als ik hier alleen lig.
Ik ben niet echt bang, maar het is nog steeds iets dichtbij.
In mijn hoofd worstel ik met mijn gedachten over de Betekenis van de dood.
De druk die ik voel, drukt op me.
Ik wil niet geloven dat al die tijd
Ik heb geleefd en zal vergeten worden als ik sterf.
Als de geschiedenis ons iets vertelt
Mensen zijn het niet waard om te onthouden.
Ze lijken aan bepaalde basisbehoeften te voldoen.
Werk als inspiratie om grotere dingen te doen.
En ik ben stom genoeg om nog steeds hoop te houden.
Op een dag een verandering maken met de woorden die ik schreef
Zie je hoe ik verscheurd Ben tussen waarheden die ik ken?
En wat ik zou willen zijn als ik de controle had.
Ik wil geloven, maar ik kan mezelf er niet toe brengen mijn ongeloof op te schorten.
Deze last is voor mij. Ik weet niet of er iets is.
Dat zou mijn denken kunnen herstellen of op zijn minst de pijn verlichten.
Ik weiger me aan te passen of Ooit Mijn manieren te veranderen.
Ik ben egoïstisch.
Zo egoïstisch
Ik wil gewoon belangrijk zijn.
Waarom moet ik me zo voelen?
Ik denk niet dat iemand
Wil een niemand zijn
Zeker ik niet. is dit gezond denken?
Het is makkelijk om te vergeten hoe fragiel mijn gedachten kunnen zijn Ik wil geloven dat op een dag iemand een belang in Mij zal vinden