Sean O'se — Master McGra songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Master McGra" van Sean O'se.
Songteksten
Eighteen sixty-nine being the date of the year
The Waterloo sportsmen they all did appear
To win the great prize and to bear it away
Never counting on Ireland and Master McGrath.
And when they arrived there in big London town,
The great English sportsmen they all gathered 'round.
One of the gentlemen gave it a ha-ha,
«Is that the great dog you call Master McGrath?»
Lord Lurgon stepped forward and he said, «Gentlemen,
If there are any among you have mondy to spend,
For your great English greyhound I don’t care a straw,
Five thousand to one upon Master McGrath.»
White Rose stood uncoverec, the great English pride;
Her trainer and owner were both by her side.
They led her away and the crowd cried< «Hurrah!»
For the pride of all England and Master McGrath.
As Rose and the Master, they both ran along,
«I wonder,» said Rose, «what took you from your home.
Hou should have stayed there in your Irish domain
And not come to gain laurels on Albion’s plains.»
«I know,» said McGrath, «we have wild heather bogs,
But you’ll find in old Ireland we have good men and dogs.
Lead on, bold Brtitannia, give none of your jaw;
Snuff that up your nostrils,» said Master McGrath.
The heare she led on, what a beautiful view,
As swift ad the wind o’er the green fields she flew.
He jumped on her back and he held up his paw:
«Three cheers for old Ireland,» said Master McGrath.
«I've known many greyhounds that filled me with pride
In the days that are gon and it can’t be denied,
But the greathes and the bravest the world ever saw
Songtekstvertaling
Achttien negenenzestig is de datum van het jaar
De Waterloo sporters ze verschenen allemaal
Om de grote prijs te winnen en weg te dragen
Reken nooit op Ierland en meester McGrath.
En toen ze daar aankwamen in Big London town,
De grote Engelse sporters kwamen allemaal bij elkaar.
Een van de heren gaf het een ha-ha,
"Is dat de grote hond die u meester McGrath noemt?»
Heer Lurgon kwam naar voren en zei: "Heren,
Als er onder jullie iemand is die geld kan uitgeven.,
Voor je geweldige Engelse hazewindhond kan het me niet schelen.,
Vijfduizend tegen één op Meester McGrath.»
Witte roos stond uncoverec, de grote Engelse trots;
Haar trainer en eigenaar waren beide aan haar zijde.
Ze leidden haar weg en de menigte riep: "hoera!»
Voor de trots van heel Engeland en meester McGrath.
Toen Rose en de meester, renden ze beiden langs.,
"Ik vraag mij af," zeide Rose, " wat u uit uw huis heeft genomen.
Hou had daar in jouw Ierse domein moeten blijven.
En niet komen om lauweren te krijgen op Albion ' s vlaktes.»
"Ik weet het," zei McGrath, " we hebben wilde heather bogs,
Maar in het oude Ierland hebben we goede mannen en honden.
Ga maar voor, Brutale Brtitannia.;
Snuif dat in je neus," zei Meester McGrath.
The heare she led on, what a beautiful view,
Terwijl swift ad De wind over de groene velden vloog ze.
Hij sprong op haar rug en hield zijn poot omhoog.:
"Drie hoera' s voor het oude Ierland," zei Meester McGrath.
"Ik heb veel hazewindhonden gekend die me met trots vulden
In de dagen die gon zijn en het kan niet worden ontkend,
Maar de greates en de dapperste die de wereld ooit zag