Seahaven — Karma Consequential songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Karma Consequential" van Seahaven.
Songteksten
She will pass by a noose tied with loose ends.
I will follow her.
She buried a burden and called it a miracle.
Ain’t it something how they grow?
Fold up your story and stow it in a safe place.
Unfold in a decade or when you feel ready.
A title will follow; «Karma Consequential.»
Equipped with conclusion to eat up your soul.
She watches the sun fall into its destiny.
Out of her hand, sunshine flees.
Now living in darkness, she runs with the skeletons.
That ain’t what it was in ninety-one.
Fold up your story and stow it in a safe place.
Unfold in a decade or when you feel ready.
A title will follow; «Karma Consequential.»
Equipped with conclusion to eat up your soul.
In some odd years you will rest in a field,
while remorse in the heat smells of ripening grapes.
I will come visit you when the poppies are blooming,
and carry a bloodline on back to the root.
We don’t take time from misery, for anyone.
Don’t it feel time, to let it be humanly?
Songtekstvertaling
Ze zal passeren door een strop gebonden met losse eindjes.
Ik zal haar volgen.
Ze begroef een last en noemde het een wonder.
Is het niet iets hoe ze groeien?
Vouw je verhaal op en berg het op een veilige plaats.
Ontvouw je over tien jaar of als je er klaar voor bent.
Een titel volgt: "Karma gevolgt.»
Uitgerust met conclusie om je ziel op te eten.
Ze ziet de zon in haar lot vallen.
Uit haar hand, sunshine vlucht.
Nu ze in duisternis leeft, loopt ze met de skeletten.
Dat is niet wat het was in 91.
Vouw je verhaal op en berg het op een veilige plaats.
Ontvouw je over tien jaar of als je er klaar voor bent.
Een titel volgt: "Karma gevolgt.»
Uitgerust met conclusie om je ziel op te eten.
Over een paar rare jaren rust je in een veld.,
terwijl wroeging in de hitte ruikt naar rijpende druiven.
Ik kom je opzoeken als de klaprozen bloeien.,
en breng een bloedlijn terug naar de wortel.
We nemen geen tijd voor ellende, voor niemand.
Voelt het geen tijd om het menselijk te laten zijn?