Seahaven — Cobarde songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cobarde" van Seahaven.
Songteksten
Am I your anchor while you walk through your day?
Or am I the feather on your shoulder while I’m stuck dragging my feet?
I see you countless times throughout my day.
Each time in a different face but they’re always walking away.
How does it feel to abandon your own blood?
What a beautiful picture you paint of Love to teach your son.
Do you remember her face? Or just her body? Is that all you could retain?
Because she’s my beautiful mother, she has a heart that breaks, just like me.
Eighteen years as I was placed alongside your demons.
Built of cowardice, too timid to face them.
I’d like to believe that I was your baby in a basket.
But i’ll settle with your mistake too heavy to forget.
How does it feel to abandon your own blood?
You’re the weight of the world, you’re the power of God.
I don’t need you, I don’t need you, I need you now.
But you I have my doubts, how do you stay alive without a heart to beat?
How do you stand up straight without a spine to hold your back in place?
Am I the thorn in your side? Am I your absence of laurels to rest and hide
behind?
Because you are only a name. You’re just a deadbeat to take up space.
Do you remember her face?
Or just her body? Is that all you could retain?
Because she’s my beautiful mother,
The one that stayed right her, who Loved and Loves me.
Ghost.
Songtekstvertaling
Ben ik je anker terwijl je door je dag loopt?
Of ben ik de veer op je schouder terwijl ik met mijn voeten aan het slepen ben?
Ik zie je ontelbare keren gedurende mijn dag.
Elke keer in een ander gezicht, maar ze lopen altijd weg.
Hoe voelt het om je eigen bloed in de steek te laten?
Wat een mooi beeld dat je van liefde schildert om je zoon te leren.
Herinner je je haar gezicht? Of alleen haar lichaam? Is dat alles wat je kon behouden?
Omdat ze mijn mooie moeder is, heeft ze een hart dat breekt, net als ik.
Achttien jaar toen ik naast je demonen werd geplaatst.
Gebouwd van lafheid, te verlegen om ze onder ogen te komen.
Ik wil graag geloven dat ik je baby in een mandje was.
Maar je fout is te zwaar om te vergeten.
Hoe voelt het om je eigen bloed in de steek te laten?
Je bent het gewicht van de wereld, je bent de kracht van God.
Ik heb je niet nodig, Ik heb je niet nodig, ik heb je nu nodig.
Maar ik heb mijn twijfels, hoe blijf je in leven zonder een hart te slaan?
Hoe kun je rechtop staan zonder ruggengraat om je rug op zijn plaats te houden?
Ben ik de doorn in je zij? Ben ik uw afwezigheid van lauweren om te rusten en te verbergen
achter?
Omdat je maar een naam bent. Je bent gewoon een klaploper om ruimte in te nemen.
Herinner je je haar gezicht?
Of alleen haar lichaam? Is dat alles wat je kon behouden?
Omdat ze mijn mooie moeder is.,
Degene die bij haar bleef, die van me hield en van me hield.
Geest.