Scylla — Rien à remplacer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rien à remplacer" van Scylla.
Songteksten
J’oublierai pas qu'à une époque j'étais un p’tit gars triste et fier
J’voulais porter sur mon mini-torse les cicatrices de Ken
J'étais sportif exhorté par mes irascibles rêves
Un mini-homme qui n’jamais sortait de sa pyramide de verre
J’avais une pure peur du plafond, j’flippais qu’il me tombe dessus
J’voulais maîtriser l’attaque de la fureur du dragon
Les filles, elles voulaient jouer à touche-touche bisous,
Mais pour nous c'était normal qu’elles prennent des coups de boule de Zizou
J’kiffais la zik à Mickael
J’aurais tout fait pour être pris parmis les Street Fighters
J’tappais Bison en Perfect, j’avais douze ans, j’pétais la forme
Et dans les bois derrière chez moi j’cherchais où s’planquait Predator
Avec trois brindilles et des potes on se construisait des sales cabanes
On était sûr d’pouvoir faire tomber les Boeings avec nos sarbacanes
Quand on a pas grand chose le moindre clou c’est vital
Si on avait sept cailloux en main, pour nous c'était les boules de cristal
On s’tapait d’ssus ouais la bagarre c'était banale
Et à chaque devoir reçu on voulait s’frapper la madame
La récré, on avait qu’ce mot au bout des lèvres
Donc j'étais d’ce groupe d'élèves qui s’endormait au cours d'éveil
Ça c’est l'époque où t’as trois pommes, mais où tu crois battre le ciel
Un peu plus tard la vie t’assome avec les bras d’Schwarzenegger
C’est mon enfance, un grand tas d’souvenirs y sont entassés
Mais même pour tout l’or du monde je ne veux rien remplacer
J’ai fouillé toute mon histoire, jusqu’au moindre de mes souvenirs
J’ai bien du au moins tout retourner mille fois
J’ai y trouvé cris d’armes, doutes, vide, larmes, sourires
Soupirs, mais tout m’inspire à crier victoire
J’ai fouillé toute mon histoire, j’ai revu l’temps passé
Des fois j’en ai souris, des fois j’en ai eu le sang glacé
J’ai remarché sur la moindre de mes traces et recherché les failles mais je
n’trouve rien à remplacer
À peine quelques temps plus tard, de nouvelles forces m’envahissaient
J’connaissais par coeur toutes les portes, tellement les profs me haïssaient
Il y avait ma place à moi dans l’couloir, j’y passait la moitié de l’année
L’autre je la passait sur les bancs, à leur casser la tête
J'étais ni méchant ni bête mais un bon p’tit
Juste un jeune comme tant d’autre qui se sentait faible et incompris
Il y avait qu'à lire toutes leurs remarques en rouge dans mon journal de classe
Ils me prenaient tous pour un plouc venant tout droit de l’age de glace
Mais pour nous bâtir un avenir, était la pire de vos bétises
Aussi vague et inutiles qu’un cour de trigonométrie
Nous, l’avenir c'était le soir même, les délires entre potos
J’ai pété d’rire, hier j’ai revu ma tête sur quelques photos
C'était l’début des plaisirs charnels
Les premières montées d’chaleurs devant les jupes des d’moiselles
Avant si elles voulait ne fût-ce qu’un bise, tu sortais le front Kick
Mais là, ne fût-ce qu’un regard et dans ton slip ça danse la country
Ouai tout change, même ta voix et toi t’y piges que dalle
T’es tout fière, tu t’mets à sortir la Gillette pour deux poils
Tu marches avec ta bande de potes et même si t’es à quatre et demi
Dans ta tête, c’est clair, t’as de quoi éclater les États-Unis
Ma vie était la leur frère, on protégeait nos arrières
Y’a pas d’rêve, dédicace à Fabdub et Abdel
Du Wu-Tang dans les walkmans, nous bousillant le corps
On veut du rap nous vas-y bouge avec tes New Kids On The Block
On faisait les durs ouais mais j'étais timide et réservé
Planqué sous une carapace de cynisme et de fierté
J’vais pas te mentir y’a aussi des moments glacés
Mais même pour tout l’or du monde, je ne veux rien remplacer
Putain, c’est fou c’que ça a filé, j’ai grave besoin de prendre l’air
J’ai rien vu arrivé, dans un an j’serai trentenaire
Cette existence fut comme un courant d’air, un instant
J’ai l’impression qu’hier je faisais encore un mètre cinquante
Mais j’suis devenu un homme à force il est temps d’l’admettre
Que je redescende de mes nuages et que je mange la terre
Que j’accepte le poids du temps, que ceux qu’ont soif de rêve ici souvent
devront boire du sang
Qu’on explose un jour de toute façon, qu’on a soigné nos blessures avec cette
foutue poudre à canon
J’ai accepté de souffrir mais sans trop crier vengeance
De marcher et de courir, s’il le faut de sprinter sans jambe
Et j'écris, histoire de ne jamais perdre le Nord
Histoire que je puisse croquer la vie, même si elle est salée comme la mère
morte
Demande à XXX comment l’asile peut être un bon psy
Aucun de vos médoc' de me fera l’effet d’un bon beat
Mais j’admets que je puisse à nouveau perdre le cap
Parce qu’ici bas les pires des monstres portent souvent le nom de perle rare
Ouais, j’connais les règles que puis-je y faire
J’tente de garder le meilleur, pour éviter les glissements suicidaires
J’avance en destination inconnue, et j’porte les stigmates de mon passé
Certaines souffrances resteront insolubles
Mais malgré tout, je ne trouve rien à remplacer
J’avance en destination inconnue, et j’porte les stigmates de mon passé
Certaines souffrances resteront insolubles
Mais malgré tout, je ne trouve rien à remplacer
J’avance en destination inconnue, et si la porte le trou noir me tente
Je me souviens que la vie continue
Alors je longe les murs dans les couloirs du temps
(Merci à Pierre pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Ik zal niet vergeten dat ik ooit een verdrietig en trots kereltje was.
Ik wilde Ken ' s littekens op mijn mini-torso dragen.
Ik was een sportman, opgetogen door mijn opvliegende dromen.
Een mini-man die nooit uit zijn glazen piramide kwam.
Ik was doodsbang dat het op me viel.
Ik wilde de aanval van de Draak beheersen.
Meisjes, ze wilden touch-touch kisses spelen,
Maar voor ons was het normaal dat ze schoten vanuit Zizou.
Ik vond Mickaels zik leuk.
Ik zou alles gedaan hebben om gepakt te worden in de straatvechters.
I tappais Bison in Perfect, I was 12 years old, I petais the shape
En in het bos achter mijn huis zocht ik naar waar Predator zich verborg.
Met drie takjes en vrienden hebben we vieze hutten gebouwd.
We wisten zeker dat we de Boeings konden neerhalen met onze sarbacanen.
Als we niet veel hebben, is het van vitaal belang.
Als we zeven stenen in de hand hadden, waren het voor ons de kristallen bollen.
We neukten sssus ja het gevecht was banaal
En bij elke dienst die we kregen wilden we de dame slaan.
De recreatie, we hadden dat woord op onze lippen
Dus ik was van een groep studenten die in slaap vielen tijdens het ontwaken.
Dit is de tijd dat je drie appels hebt, maar je denkt dat je de hemel verslaat.
Een beetje later blaast het leven je weg met Schwarzenegger ' s armen
Het is mijn jeugd, veel herinneringen zijn daar opgestapeld.
Maar zelfs voor al het goud in de wereld wil ik niets vervangen
Ik heb mijn hele geschiedenis doorgenomen, elk stukje van mijn geheugen.
Ik moest op zijn minst alles duizend keer terugbrengen.
Ik vond geschreeuw van wapens, twijfels, leegte, tranen, glimlachen
Maar alles inspireert me om de overwinning te roepen.
Ik heb al mijn geschiedenis doorgenomen.
Soms lachte ik, soms had ik bevroren bloed.
Ik zag op de kleinste van mijn sporen en zocht naar de gebreken, maar ik
vindt niets om te vervangen
Nauwelijks een paar keer later vielen nieuwe troepen mij binnen.
Ik kende alle deuren uit mijn hoofd, dus de leraren haatten me.
Er was mijn plaats in de gang, Ik heb daar een half jaar doorgebracht.
De andere die ik passeerde op de banken, hun hoofden brak
Ik was niet slecht of beest maar een goed klein
Gewoon een jonge man zoals velen die zich zwak voelde en verkeerd begrepen.
Het was alleen om al hun opmerkingen in het rood te lezen in mijn klassedagboek.
Ze dachten allemaal dat ik een sloddervos was uit de ijstijd.
Maar om een toekomst voor ons te bouwen, was het ergste van jouw onzin.
Zo vaag en nutteloos als een rechtbank van trigonometrie
Wij, de toekomst was dezelfde nacht, de Wanen tussen potos
Ik liet een scheet lachen, gisteren zag ik mijn hoofd op een paar foto ' s
Het was het begin van vleselijke genoegens.
De eerste beklimmingen van warmte voor de rokken van de moiselles
Vroeger, als ze gewoon een kus wilden zijn, zou je de voortrap eruit halen.
Maar hier, als er maar één blik en in je onderbroek het danst het land
Ja alles verandert, zelfs je stem en je krijgt die onzin
Je bent zo trots, je begint de Gillette eruit te trekken voor twee haren.
Je loopt met je vrienden en zelfs als je vier en een half bent
In je hoofd, is het duidelijk, je hebt genoeg om de Verenigde Staten te laten barsten.
Mijn leven was hun broer, we beschermden onze rug.
Er is geen droom, toewijding aan Fabdub en Abdel
Wu-Tang in de walkmans, onze lichamen vernielen
We willen rap. we gaan verhuizen met je nieuwe kinderen.
We waren stoer, Maar ik was verlegen en gereserveerd.
Verborgen onder een omhulsel van cynisme en trots
Ik ga niet tegen je liegen er zijn ook ijzige momenten
Maar zelfs voor al het goud in de wereld, wil ik niets vervangen
Verdomme, het is gek dat het weg is, ik moet echt een luchtje scheppen.
Over een jaar ben ik dertig.
Dit bestaan was als een stroom van lucht, een moment
Ik heb de indruk dat ik gisteren nog een meter vijftig was.
Maar ik werd een man met geweld Het is tijd om het toe te geven
Dat ik uit mijn wolken kom en de aarde eet
Dat ik het gewicht van de tijd accepteer, dat zij die hier naar dromen Dorsten vaak
zal bloed moeten drinken
Dat we op een dag toch exploderen, dat we onze wonden behandelden met dit
klote buskruit
Ik ging akkoord om te lijden, maar zonder te veel wraak te roepen.
Om te lopen en te rennen, als het nodig is om te sprinten zonder been
En ik schrijf, nooit het noorden verliezen
Verhaal dat ik het leven kan kauwen, zelfs als het zout is als de moeder
sterven
Vraag XXX hoe asiel een goede psychiater kan zijn
Geen van je medicijnen zal me een goed ritme maken.
Maar ik geef toe dat ik de koers weer kan verliezen.
Omdat hier beneden de ergste monsters vaak de naam van zeldzame parel dragen.
Ja, ik ken de regels. wat kan ik eraan doen?
Ik probeer het beste te houden, om zelfmoord te voorkomen.
Ik verhuis naar een onbekende bestemming, en ik draag het stigma van mijn verleden
Sommige lijden zal onoplosbaar blijven
Maar ondanks alles, kan ik niets vinden om te vervangen
Ik verhuis naar een onbekende bestemming, en ik draag het stigma van mijn verleden
Sommige lijden zal onoplosbaar blijven
Maar ondanks alles, kan ik niets vinden om te vervangen
Ik ga naar onbekende bestemming, en als de deur het zwarte gat me verleidt
Ik herinner me dat het leven doorgaat.
Dus ik loop langs de muren in de gangen van de tijd
(Dank aan Pierre voor deze woorden)