Savatage — Turns To Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Turns To Me" van Savatage.
Songteksten
Stands all alone
Looks in the mirror
And sees what she wanted to be Safely unknown
To anyone near her
She sees what she wanted to see
And turns to me And turns to me And turns to…
She was prophesied
For an early slide
Followed it to the letter
Well kept beauty queen
If there, always seen
Still you thought she’d know better
No erasing
The time you’re wasting
But when you’re wasting
You don’t care
All those pieces
In short term leases
But when you need them
They’re not there
For all those moments of yesterday
She’s traded every tomorrow
And now all those moments are so far away
Ghosts haunt each word she would say
As she walks among the decay
She had oscar wilde’s
Timeless sense of style
As had been her intention
Still she was afraid
Time must be repaid
And there’d be no redemption
Youth and time collide
She could not decide
On a certain direction
Time was catching up Carefully made up She avoided detection
For all those moments of yesterday
She’s traded every tomorrow
And now all those moments are so far away
I saw it too
Closer than you
What else is there left to say
Wait for me now
I will be there for you
This I will vow
If you still want me to But it won’t be This I have always known
And in the dark
There’s no one to pray for me now
I don’t understand what I’m feeling tonight
I don’t understand but I’m waiting
Searching the shadows that fade in the light
But I’m feeling alive
Trying to survive
Float with the tide
Till you arrive and I…
So he now turned to the ocean
Saying it was never meant to be And the ocean never said a word
Though in truth she disagreed
And on the sand before him
While the waves broke gently white
The ocean listened carefully
As he told her of his life
I have been around the world
I’ve pursued the moon in flight
I have read the words of shakespeare
By a midnight arctic light
I have run between the dragon’s teeth
And lived to tell the tail
I have danced across a stardust sky
And never left a trail
I’ve seen things few could imagine
And I never will forget
But I’ve never had a family
And this I do regret
Now all I’ve loved have gone before me And of the future I have great doubts
And though it seems I still have time left
I now feel time I can do without
And I have wondered to myself
Why should death set its own time
Is it just a final jest from fate
To add onto her other crimes?
For I have no wish to wait around
While all my senses fade
And one by one return the gifts
That youth so freely gave
Wired to some cold machine
That maps my every breath
And signals at the proper time
Less they should miss my death
And all this service I suspect
Is less done by goodwill
Than by the fear that they should miss
A final chance to bill
So I’ve decided to leave this world
And have devised a plan
To sail to sea in a small boat
Well out of sight of land
To sail once more upon the deep
Like a viking to his resting place
Then slip forever neath the waves
An exit with some grace
And the ship shall be my coffin
On this last voyage that I take
And my trail left through the water
Will be my final wake
I have done more than thought about this
On my life I’ve closed every door
I have left a will beside my bed
And the boat is there offshore
And all I ask is your assistance
When that ship is well away from the land
That you send a storm to embrace us And take us gently in your hand
When he had finished speaking
Some points the ocean did concede
But when he said his final word
She once more disagreed
I’ll think about this if I may
I need not rush the tide
For in this world of too little time
There’s always time to die
You seem so eager to end this life
And with your death to dance
That you ignored his putrid breath
Now perfumed with romance
The sailor said you cannot understand
The needs or wants of men
So I’ll ask you once more for your help
And I shall not ask again
Then the ocean pulled her waves back
And beckoned him stand near
And when he had stepped closer
She whispered in his ear
That every man
Is born you see
Beneath the sword
Damocles
For young and old
Are all alive
On that next beat
On which we ride
And that beat is such
A fragile thing
In both old men
Or youthful king
And that beat
Stands all alone you see
Between us And black eternity
And though death is surely
Each man’s fate
Until that time
Let each man wait
So be careful as you go through life
What you romanticize
I find such things are rarely true
And far more rarely wise
The sailor then listened carefully
And every thought was filed
And though he was still not quite convinced
He agreed to wait awhile
And meanwhile further down the beach
There stood a younger man
And he too felt the sand of time
Was running through his hands
But this youth felt they ran too fast
As he stood near a rusting dock
And heard the waves marking time
Like some relentless clock
He felt his future was not here
Of this he had no doubt
And even though he was eighteen
His time was running out
Songtekstvertaling
Staat helemaal alleen
Kijkt in de spiegel
En ziet wat ze veilig wilde weten.
Aan iedereen in haar buurt.
Ze ziet wat ze wilde zien.
En draait zich om naar mij en draait zich om naar mij.…
Ze werd voorspeld
Voor een vroege dia
Volgde het tot in de letter
Goed onderhouden schoonheidskoningin
Als er, altijd gezien
Toch dacht je dat ze beter zou weten.
Geen wissen
De tijd die je verspilt.
Maar als je verspilt
Het kan je niet schelen.
Al die stukken
Op korte termijn leases
Maar als je ze nodig hebt
Ze zijn er niet.
Voor al die momenten van gisteren
Ze heeft elke morgen geruild.
En nu zijn al die momenten zo ver weg.
Geesten achtervolgen elk woord dat ze zou zeggen.
Terwijl ze loopt tussen het verval
Ze had oscar wilde ' s
Tijdloos gevoel voor stijl
Zoals haar bedoeling was.
Toch was ze bang.
De tijd moet worden terugbetaald
En er zou geen verlossing zijn
Jeugd en tijd botsen
Ze kon niet beslissen
Op een bepaalde richting
De tijd was goed ingehaald ze vermeed detectie
Voor al die momenten van gisteren
Ze heeft elke morgen geruild.
En nu zijn al die momenten zo ver weg.
Ik zag het ook.
Dichterbij dan jij
Wat valt er nog meer te zeggen?
Wacht op mij.
Ik zal er voor je zijn.
Dat beloof ik.
Als je het nog steeds wilt, maar het zal niet zo zijn. Ik heb het altijd geweten.
En in het donker
Er is nu niemand om voor me te bidden.
Ik begrijp niet wat ik vanavond voel.
Ik begrijp het niet, maar ik wacht.
Zoeken in de schaduwen die in het licht vervagen
Maar ik voel me levend.
Proberen te overleven
Zweven met het getij
Tot je er bent en ik…
Dus draaide hij zich om naar de oceaan.
Zeggen dat het nooit de bedoeling was en dat de oceaan nooit een woord zei
Maar ze was het er niet mee eens.
En op het zand voor hem
Terwijl de golven zachtjes Wit braken
De oceaan luisterde aandachtig.
Zoals hij haar over zijn leven vertelde.
Ik ben over de hele wereld geweest.
Ik heb de maan achtervolgd tijdens de vlucht.
Ik heb de woorden van shakespeare gelezen.
Door een middernacht Arctisch licht
Ik heb tussen de tanden van de draak gerend.
En leefde om de staart te vertellen
Ik heb in een sterrenhemel gedanst.
En liet nooit een spoor achter.
Ik heb dingen gezien die weinigen zich kunnen voorstellen.
En Ik zal het nooit vergeten
Maar ik heb nog nooit een familie gehad.
En dat betreur ik.
Nu is alles waar ik van hield voor mij en voor de toekomst Ik heb grote twijfels
En hoewel het lijkt dat ik nog tijd over heb
Ik voel nu dat ik het zonder kan.
En ik heb mezelf afgevraagd
Waarom zou de dood zijn eigen tijd bepalen
Is het een laatste grap van het lot?
Om haar andere misdaden toe te voegen?
Want Ik wil niet wachten.
Terwijl al mijn zintuigen vervagen
En één voor één Geef de geschenken terug
Die jeugd die zo vrijelijk gaf
Aangesloten op een koude machine
Dat brengt mijn adem in kaart
En signalen op het juiste moment
Minder dat ze mijn dood zouden moeten missen.
En al die service die ik vermoed
Wordt minder gedaan door goodwill
Dan door de angst die ze zouden moeten missen
Een laatste kans om te bill
Dus ik heb besloten om deze wereld te verlaten.
En hebben een plan beraamd
Om naar zee te varen in een kleine boot
Uit het zicht van land
Om weer op de diepte te varen
Als een viking naar zijn rustplaats
Dan glijden voor altijd langs de golven
Een uitgang met wat gratie
En het schip zal mijn doodskist zijn.
Op deze laatste reis die ik neem
En mijn spoor links door het water
Zal mijn laatste wake zijn
Ik heb hier meer dan over nagedacht.
Op mijn leven heb ik elke deur gesloten.
Ik heb een testament naast mijn bed laten liggen.
En de boot is daar offshore.
En alles wat ik vraag is je hulp.
Als dat schip ver van het land is.
Dat je een storm stuurt om ons te omhelzen en ons zachtjes in je hand neemt
Toen hij klaar was met spreken
Sommige punten gaf de oceaan toe.
Maar toen hij zijn laatste woord zei
Ze was het er weer niet mee eens.
Ik zal erover nadenken als ik mag.
Ik hoef het tij niet te haasten.
Want in deze wereld van te weinig tijd
Er is altijd tijd om te sterven.
Je lijkt zo gretig om dit leven te beëindigen
En met je dood om te dansen
Dat je zijn verrotte adem negeerde.
Nu geparfumeerd met romantiek
De matroos zei dat je het niet kunt begrijpen.
De behoeften of behoeften van mannen
Dus ik vraag je nog een keer om je hulp.
En ik vraag het niet nog eens.
Toen trok de oceaan haar golven terug.
En wenkte dat hij dichtbij stond.
En toen hij dichterbij was gekomen
Ze fluisterde in zijn oor.
Dat elke man
Is born you see
Onder het zwaard
Damocles
Voor jong en oud
Zijn allemaal in leven
Op die volgende beat
Waarop we rijden
En dat ritme is zo
Een breekbaar ding
In beide oude mannen
Of jeugdige koning
En die beat
Staat helemaal alleen zie je
Tussen ons en de zwarte eeuwigheid
En hoewel de dood zeker is
Het lot van elke man
Tot die tijd
Laat iedereen wachten.
Dus wees voorzichtig als je door het leven gaat
Wat je romantiseert
Zulke dingen zijn zelden waar.
En veel zeldzamer
De ZEEMAN luisterde dan aandachtig.
En elke gedachte werd ingediend
En hoewel hij nog steeds niet helemaal overtuigd was
Hij wilde even wachten.
En ondertussen verder op het strand
Daar stond een jongere man.
En hij voelde ook het zand van de tijd
Rende door zijn handen
Maar deze jeugd vond dat ze te snel renden.
Terwijl hij bij een roestend dok stond
En hoorde de golven de tijd markeren
Als een meedogenloze klok.
Hij voelde dat zijn toekomst er niet was.
Daar twijfelde hij niet aan.
En ook al was hij achttien.
Zijn tijd raakte op.