Savatage — The Hourglass songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Hourglass" van Savatage.
Songteksten
Standing alone by the edge of a river
He’s traded his life for a glass full of tears
The bargain was quick for one’s life is less dearer
When the sand’s running out and the ending is near
The ending is near
The ending is near
The ending is…
The man climbed aboard and set sail for the ocean
He put on the mast all the canvas she’d take
Then laid himself down on the deck neath the tiller
The ship was his coffin this moment his wake
Runaway reasons
Runaway seasons
Time is a treason
That I give back to you now
The wind touched the sail and the ship
Moved the ocean
The wind from the storm set the course she would take
From a journey to nowhere towards a soul on the ocean
From the wake of Magellan to Magellan’s wake
Runaway reasons
Runaway seasons
Everything in it Hours and minutes
You take tomorrow
Because it means nothing
To me To me To…
In the dark he heard a whisper
Asking him to understand
In the desert look for water
On the ocean look for land
In the dark he heard a whisper
Asking him to understand
In the desert look for water
On the ocean look for land
And there in the waves
Was a man in his grave
That he saw in the night
'Tween the flashes of light
And he Could not be there
And all he had prayed
Or had given away
He now found to be wrong
In the grip of the storm
And he Could not be there
Could you keep our lives together
Safely back onto the shore
Could you grant this last illusion
Only this and nothing more
Could you keep our lives together
Safely back onto the shore
Could you grant this last illusion
Only this and nothing more
And all at once the heavens bled their fire
The anchor broke the chains they flew away
And suddenly the waves were reaching higher
And in the dark I thought I heard them say
Could you keep our lives together
Safely back onto the shore
Could you grant this last illusion
Only this and nothing more
But what the sailor did not know
And would never learn
Was on that beach now far away
The young child had returned
And finding the broken hourglass
He reset it upright
Then placed sand from the beach inside
And placed the lid on tight
Then examining his handiwork
He left it in the sand
And then he quickly ran back home
Thinking god would understand
Everything I ever had for one more tomorrow
Everything I ever had for just one more night
And if this is not to be I pray could I borrow
Just another final hour onto my life
Did you ever really want to Did you ever really want to Lord, tell me how it will be Lord, tell me how it will be Standing once more by a boat on a river
He pushes it off while he stays on the land
And seeing the hourglass now so much clearer
Which someone had refilled by hand
And somewhere that boat’s now adrift on the
Ocean
The mast at full sail and there’s no one on board
The hourglass no longer sits by the ocean
Only his footprints all alone on the shore
And soon they’re no more
No more
No more
Now our story’s nearly over
And we’ve reached the final scene
But we’re sure that some have wondered
What had happened in-between
From the moment when the boy was saved
And their boat had reached the shore
Well, they talked about life and death
And perhaps a little more
The boy said he’d been a stowaway
Aboard the «maersk dubai»
When the captain had him thrown to the sea
And left him there to die
At this the old sailor had stood up His face now filled with rage
And swore that he would never rest
Until that captain had been caged
But the boy implored the sailor
That he not say a word
Because he was an illegal immigrant
And as of recently he’d heard
That going to the authorities
Could often be unwise
When one’s paper were illegal
The police just might not sympathize
So when they reached the harbor
With their journey at an end
He left the boy on another ship
Whose captain was a friend
And when he saw it pull to sea
And was once more all alone
He leaned against the tiller
And turned his ship back home
Eventually he reached that beach
He’d left the night before
Then stepped a last time from the boat
And waded to the shore
Then the old man picked the glass up That he had left behind
And headed for the small cafe
For it was nearly time
And the ocean watched him leaving
To find his lady fair
And as he left he heard her last words
Drifting in the air
That every man
Is born you see
Beneath the sword
Damocles
For young and old
Are all alive
On that next beat
On which we ride
And that beat is such
A fragile thing
In both old men
Or youthful king
And that beat
Stands all alone you see
Between us And black eternity
And until that time
When death won’t wait
Let each man rage
Against his fate
Songtekstvertaling
Alleen staande aan de rand van een rivier
Hij heeft zijn leven geruild voor een glas vol tranen.
De afspraak was snel voor je leven is minder kostbaar.
Als het zand opraakt en het einde nabij is
Het einde is nabij
Het einde is nabij
Het einde is…
De man klom aan boord en zeilde naar de oceaan.
Hij zette al het doek dat ze zou nemen op de mast.
Toen ging hij op het dek liggen, vlak bij de helmstok.
Het schip was zijn doodskist op dit moment zijn wake
Op hol geslagen redenen
Runaway seasons
Tijd is verraad.
Dat geef ik nu terug aan jou.
De wind raakte het zeil en het schip aan.
Verplaatste de oceaan
De wind van de storm zette de koers die ze zou nemen.
Van een reis naar nergens naar een ziel op de oceaan
Van de wake van Magellan tot Magellans wake
Op hol geslagen redenen
Runaway seasons
Alles erin uren en minuten
Je neemt morgen
Omdat het niets betekent.
Aan mij om…
In het donker hoorde hij een gefluister.
Hem vragen om het te begrijpen
In de woestijn zoek naar water
Op de oceaan zoeken naar land
In het donker hoorde hij een gefluister.
Hem vragen om het te begrijpen
In de woestijn zoek naar water
Op de oceaan zoeken naar land
En daar in de golven
Was een man in zijn graf
Dat hij in de nacht zag
Tussen de lichtflitsen
En hij kon er niet zijn.
En alles wat hij had gebeden
Of had weggegeven
Hij bleek nu ongelijk te hebben.
In de greep van de storm
En hij kon er niet zijn.
Kun je ons leven bij elkaar houden?
Veilig terug naar de kust
Kunt u deze laatste illusie toestaan?
Alleen dit en niets meer.
Kun je ons leven bij elkaar houden?
Veilig terug naar de kust
Kunt u deze laatste illusie toestaan?
Alleen dit en niets meer.
En ineens blies de hemel hun vuur op.
Het anker brak de kettingen ze vlogen weg
En plotseling kwamen de golven hoger
En in het donker dacht ik dat ik ze hoorde zeggen
Kun je ons leven bij elkaar houden?
Veilig terug naar de kust
Kunt u deze laatste illusie toestaan?
Alleen dit en niets meer.
Maar wat de ZEEMAN niet wist
En zou nooit leren
Was op dat Strand nu ver weg
Het jonge kind was teruggekeerd.
En het vinden van de gebroken zandloper
Hij heeft het rechtop gezet.
Daarna plaatste hij zand van het strand binnenin.
En plaats het deksel strak
Dan zijn werk onderzoeken
Hij liet het in het zand liggen.
En toen rende hij snel terug naar huis.
Denkend dat god het zou begrijpen.
Alles wat ik ooit had voor nog een keer morgen.
Alles wat ik ooit had voor nog één nacht.
En als dit niet zo is, zou ik dan kunnen lenen?
Nog een laatste uur op mijn leven.
Wil je ooit echt Heer zijn, vertel me hoe het zal zijn, Heer, vertel me hoe het zal zijn om weer bij een boot te staan op een rivier
Hij duwt het af terwijl hij op het land blijft.
En de zandloper nu zo veel duidelijker zien
Die iemand met de hand had bijgevuld
En ergens is die boot nu op drift op de
Oceaan
De mast met volle zeilen en er is niemand aan boord
De zandloper ligt niet meer bij de oceaan.
Alleen zijn voetafdrukken helemaal alleen op de kust
En binnenkort zijn ze er niet meer.
Niet meer.
Niet meer.
Nu is ons verhaal bijna voorbij.
En we hebben de laatste scène bereikt.
Maar we zijn er zeker van dat sommigen zich hebben afgevraagd
Wat er tussenin was gebeurd
Vanaf het moment dat de jongen gered werd
En hun boot had de kust bereikt.
Ze spraken over leven en dood.
En misschien een beetje meer
De jongen zei dat hij een verstekeling was.
Aan boord van de " MAERSK dubai»
Toen de kapitein hem in zee liet gooien.
En liet hem daar achter om te sterven.
De oude zeeman stond op, nu vol woede.
En zwoer dat hij nooit zou rusten.
Tot die kapitein opgesloten was.
Maar de jongen smeekte de ZEEMAN
Dat hij geen woord zegt
Omdat hij een illegale immigrant was.
En sinds kort had hij gehoord
Dat gaat naar de autoriteiten
Kan vaak onverstandig zijn
Toen iemands krant illegaal was.
De politie heeft misschien geen sympathie.
Toen zij dan de haven bereikten.
Met hun reis ten einde
Hij liet de jongen op een ander schip achter.
Wiens kapitein een vriend was.
En toen hij zag dat het de zee in trok
En was weer helemaal alleen
Hij leunde tegen de helmstok.
En keerde zijn schip terug naar huis.
Uiteindelijk bereikte hij dat Strand.
Hij was de avond ervoor vertrokken.
Toen stapte een laatste keer van de boot
En naar de kust waden
Toen raapte de Oude man het glas op dat hij had achtergelaten.
En op weg naar het kleine café
Want het was bijna tijd
En de oceaan zag hem vertrekken.
Om zijn Dame eerlijk te vinden
En toen hij wegging hoorde hij haar laatste woorden.
Zwevend in de lucht
Dat elke man
Is born you see
Onder het zwaard
Damocles
Voor jong en oud
Zijn allemaal in leven
Op die volgende beat
Waarop we rijden
En dat ritme is zo
Een breekbaar ding
In beide oude mannen
Of jeugdige koning
En die beat
Staat helemaal alleen zie je
Tussen ons en de zwarte eeuwigheid
En tot die tijd
Als de dood niet zal wachten
Laat iedere man razen.
Tegen zijn lot