Saurom — Inspiración Espectral songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Inspiración Espectral" van Saurom.
Songteksten
Mi ser ciega los ojos,
Es juez de mi letargo dentro del mar
Sutil gama de tonos
Que impregnan mi inocencia rosas de cal
Cauce del pantano riega mis versos de arena,
Desvela aquel arte y crea
Cultiva sonrisas en este oasis de pena
Eres dueño de su ribera
Suelo salir y respirar
Por este mar que es paisaje, vida y felicidad
Suelo jugar inconciente en el umbral
Distinta luz siento a veces hoy, según mi cruz.
El sendero que me guía lejos del mar, lejos
del mar
De rosas se ahoga
Recuerdos incesantes
Perennes emociones ¿dónde van?
Balanza de la muerte
Mi ego se hace fuerte crece más
Puentes que me llevan del instinto a la razón
Se erigen alrededor
Ríos en mi entraña sobre escombros de cristal
Con rumbo al olvido, al mas allá
Suelo pensar y meditar
Sobre el camino de espinos que una estrella
me ayuda a cruzar
Suelo llorar sin derramar
Lágrimas negras por ella en el lecho de mi soledad
El sendero que me guía lejos del mar, lejos
del mar
De rosas se ahoga
(Gracias a Eddy Tovar por esta letra)
Songtekstvertaling
Mijn blinde ogen,
Hij oordeelt over mijn lethargie in de zee.
Subtiele schakeringen
Dat bevrucht mijn onschuld limoen rozen
Moerasbedwater mijn verzen van zand,
Onthul die kunst en creëer
Cultiveer glimlach in deze oase van verdriet
Je bezit de waterkant.
Ik ga meestal uit en adem.
Door deze zee die landschap, leven en geluk is
Ik speel bewusteloos op de drempel
Soms voel ik een ander licht, volgens mijn kruis.
Het pad dat me weg leidt van de zee, weg
van de zee
Van rozen verdrinkt
Onophoudelijke herinneringen
Eeuwige emoties waar gaan ze heen?
Balans van overlijden
Mijn ego wordt sterker.
Bruggen die me van instinct naar rede brengen
Ze staan daar.
Rivieren in mijn ingewanden over glasafval
Naar vergetelheid, naar het hiernamaals
Ik denk en mediteer meestal.
Op de weg van doornen die een ster
het helpt me oversteken
Ik ga huilen zonder te morsen.
Zwarte tranen voor haar op het bed van mijn eenzaamheid
Het pad dat me weg leidt van de zee, weg
van de zee
Van rozen verdrinkt
(Dank aan Eddy Tovar voor deze tekst)