Sabachthani — Josephine Sleeper songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Josephine Sleeper" van Sabachthani.
Songteksten
Sweet Josephine
Collapsed against the wooden wall
And no one could hear
All the poems she read to him
Barefeet and all
Every splinter a different dream
Josephine never slept
She denied it all
In the night — she would rage against the heaven
Silently — slide across the dust and rubble
Where he lay — open doors like words are spoken
Still her fears — She has sealed this room forever
She had a love for death
It was the taste of it
In every single breath
Where he would sing a song to live
With many hours left
And countless sorrow too
She could not feel bereft
And still she lost it all to him
Always at war with night
That brought the walls too close
As when the days took flight
And trembling legs were still too strong
She could not weep for him
But touch him through the wall
He might be listening
And they would lay together
It’s all the same to her
For she had waited much too long
There was a crack in the bed
Where Josephine Sleeper hid away
And no one could see
Whatever games she would play there
And she would pretend
Those were his fingers that she felt
One final sigh
And they would touch death
All gone now — all her lust and love forgiven
Josephine — fold around her own endeavours
She’d cast herself
Down unto the floor
All to feel his breath again
Warm against her neck
Sweet Josephine
There are no dreams for her
Fingers braded through eachother
She sings a lullaby
He cannot hear
And throws her arms around
Dancing with her only lover
It’s what she cannot feel
That frightens her
The things she might reveal
Stirring up the darkness of him…
Songtekstvertaling
Lieve Josephine.
Ingestort tegen de houten muur
En niemand kon horen
Alle gedichten die ze hem voorlas.
Barefeet en al
Elke splinter een andere droom
Josephine heeft nooit geslapen.
Ze ontkende alles.
In de nacht-ze zou razen tegen de hemel
Stil-glijden over het stof en het puin
Waar hij ligt-open deuren zoals woorden worden gesproken
Nog steeds haar angsten-ze heeft deze kamer voor altijd verzegeld
Ze hield van de dood.
Het was de smaak ervan.
In elke ademtocht
Waar hij een lied zong om te leven
Met nog vele uren te gaan
En ook ontelbaar veel verdriet.
Ze kon zich niet beroofd voelen.
En toch verloor ze alles aan hem.
Altijd in oorlog met de nacht
Dat bracht de muren te dichtbij
Als wanneer de dagen gingen vliegen
En trillende benen waren nog te sterk.
Ze kon niet om hem huilen.
Maar raak hem aan door de muur
Misschien luistert hij wel.
En ze lagen bij elkaar.
Het is voor haar allemaal hetzelfde.
Want ze had veel te lang gewacht.
Er was een scheur in het bed.
Waar Josephine slaper zich verborg
En niemand kon zien
Welke spelletjes ze daar ook zou spelen.
En ze deed alsof
Dat waren zijn vingers die ze voelde.
Een laatste zucht
En ze zouden de dood aanraken.
Al haar lust en liefde vergeven
Josephine-vouw rond haar eigen inspanningen
Ze had zichzelf gecast
Op de grond.
Alles om zijn adem weer te voelen
Warm tegen haar nek
Lieve Josephine.
Er zijn geen dromen voor haar.
Vingers door elkaar geslagen
Ze zingt een slaapliedje
Hij kan niet horen.
En gooit haar armen om haar heen
Dansen met haar enige minnaar
Het is wat ze niet kan voelen.
Dat maakt haar bang.
De dingen die ze zou kunnen onthullen
De duisternis van hem roeren…