Руставели — Холодные огни songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Холодные огни" van Руставели.
Songteksten
Она говорила, нам хватит этого жара. Мы согреты будем на долгие годы.
Но скорость велика у огнедышащего пожара и наши сердца не выдержали новой
погоды.
Вновь приземляясь на грешную землю с новыми ранами на обожженных крыльях.
Ангелы плачут, слезы мешая с пеплом, пряча осколки того, что мы когда-то забыли.
В этой пустыне нет боли, ничего живого. Нет будущего, нет настоящего.
Только миражи из песков, манящих трясин, что слепым сделают любого зрячего.
Только следы, что привели в никуда, обманутых холодным бликом новой надежды,
Вновь позади меня города и неоновым ветром продувают одежды.
Холодные огни, холодные огни, холодные огни
Холодные огни, холодные огни, холодные огни
Он не говорил, просто молча, смотрел на нас: на две знакомых звезды,
огонь которых угас.
Бриллиантами слез, и капали из детских глаз и раскололась реальность в холоде
фраз.
Осколками когда-то общего бывшего застой момент для троих навсегда.
Нас больше не склеить нам не стать чем-то большим. Судьба на троих разлеталась
кусочками льда.
Так больно, что слово, склонив свою голову застыло под ребрами, сжав диафрагму.
Прости мой малыш, нам не поделить тебя поровну, не рассказать тебе горькую
правду.
Оставляя следы, вновь бреду в никуда за мерцающим бликом новой надежды.
Опытом горьким позади города и неоновым ветром дует в спину, как прежде!
Холодные огни, холодные огни, холодные огни
Холодные огни, холодные огни, холодные огни
Songtekstvertaling
Ze zei dat we genoeg van deze hitte zouden hebben. We zullen het nog jaren warm hebben.
Maar de snelheid is groot in een vuurspuwende brand en onze harten konden het niet verdragen.
weercondities.
Opnieuw landen op de zondige aarde met nieuwe wonden op zijn verbrande vleugels.
Engelen huilen, tranen vermengen zich met de as, verbergen de fragmenten van wat we ooit vergaten.
Er is geen pijn in deze woestijn, niets levend. Geen toekomst, geen heden.
Alleen luchtspiegelingen van zand, het uitnodigen van quagmires die elke ziende persoon blind maken.
Alleen sporen die nergens heen leidden, bedrogen door de koude glans van een nieuwe hoop. ,
Weer achter me steden en neonwind die door kleren waait.
Koude lichten, koude lichten, koude lichten
Koude lichten, koude lichten, koude lichten
Hij sprak niet, staarde ons in stilte aan: naar de twee bekende sterren,
waarvan het vuur is gedoofd.
Diamanten van tranen, en droop uit de ogen van kinderen en splitste de realiteit in de kou
zin.
Scherven van een ooit gedeeld, stilstaand moment voor de drie van hen voor altijd.
We kunnen niet meer aan elkaar vastgelijmd worden, we kunnen niets meer worden. Het lot van de drie werd verspreid.
ijsblokjes.
Het deed zo ' n pijn dat het woord, zijn hoofd buigen, bevroor onder de ribben, knijpen in het middenrif.
Het spijt me mijn baby, we kunnen je niet gelijk verdelen, we kunnen je de bittere waarheid niet vertellen
waarheid.
Voetafdrukken achterlaten, dwaal ik weer nergens heen voor de flikkerende schittering van een nieuwe hoop.
Ervaar het bittere achter de stad en de neonwind waait in je rug zoals eerder!
Koude lichten, koude lichten, koude lichten
Koude lichten, koude lichten, koude lichten