Rush — The Fountain Of Lamneth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Fountain Of Lamneth" van Rush.
Songteksten
I. In the Valley
I am born;
I am me.
I am new.
I am free.
Look at me;
I am young.
Sight unseen;
Life unsung.
My eyes have just been opened,
And they’re open very wide.
Images around me Don’t identify inside.
Just one blur I recognize,
The one that soothes and feeds.
My way of life is easy,
And as simple are my needs.
Yet my eyes are drawn toward
The mountain in the east.
Fascinates and captivates;
Gives my heart no peace.
The mountain holds the sunrise
In the prison of the night,
Till bursting forth from rocky chains,
The valley floods with light.
Living one long sunrise,
For to me all things are new.
I’ve never watched the sky grow
Pale, or strolled through fields of dew.
I do not know of dust to dust.
I live from breath to breath.
I live to climb that mountain
To the Fountain of Lamneth.
II. Didacts and Narpets
Listen!
III. No One At the Bridge
Crying back to consciousness,
The coldness grips my skin.
The sky is pitching violently,
And drawn by shrieking winds.
Seaspray blurs my vision.
Waves roll by so fast.
Save my ship of freedom.
I’m lashed, helpless, to the mast.
Remembering when first I held
The wheel in my own hands,
I took the helm so eagerly
And sailed for distant lands.
But now the sea’s too heavy.
And I just don’t understand,
Why must my crew desert me When I need a guiding hand?
Call out for direction
And there’s no one there to steer.
Shout out for salvation
But there’s no one there to hear.
Cry out supplication
For the maelstrom is near.
Scream out desperation
But no one cares to hear.
IV. Panacea
The whiteness of confusion
Is unfolding from my mind.
I stare around in wonder.
Have I left my life behind.
I catch the scent of ambergris
And turn my head, surprised.
My gaze is caught and held and I Am helpless, mesmerized.
Panacea, liquid grace.
Oh, let me touch your gentle face.
Enchantment falls arond me And I know I cannot leave.
Here’s a meaning for my life,
A shelter from the storm.
Pacify my troubles with
Her body, soft and warm.
Naked in our unity,
A smile for ev’ry tear.
Gentle hands that promise me Comfort through the years.
Yet I know I must be gone
Before the light of dawn.
Panacea, passion pure.
I can’t resist your gentle lure.
My heart will lie beside you,
And my wandering body grieve.
V. Bacchus Plateau
Another endless day.
Silhouettes of grey.
Another glass of wine.
Drink with eyes that shine.
To days
Without that chill at morning.
Long nights,
Time out of mind.
Draw another goblet
From the cask of forty-three.
Crimson, misty mem’ry,
Hazy glimpse of me.
Give me back my wonder.
I’ve something more to give.
I guess it doesn’t matter.
There’s not much more to,
Not much more to live.
Another foggy dawn.
The mountain almost gone.
Another doubtful fear.
The road is not so clear.
My soul
Grows ever weary,
And the end
Is ever near.
VI. The Fountain
Look the mist is rising,
And the sun is peaking through.
See the steps grow lighter
As I reach their final few.
Hear the dancing waters;
I must be drawing near.
Feel, my heart is pounding
With embattled hope and fear.
The key, the end, the answer,
Stripped of their disguise.
Still it’s al confusion,
And tears spring to my eyes.
Though I’ve reached a signpost;
It’s really not the end.
Like old Sol behind the mountain,
I’ll be coming up again.
Now at last I fall before
The Fountain of Lamneth.
I thought I would be singing,
But I’m tired, out of breath.
Many journeys end here,
But the secret’s told the same.
Life is just the candle,
And a dream must give it flame.
I’m in motion.
I am still.
I am crying.
I am still.
I’m together.
I’m apart.
I’m forever
At the start.
Still, I am.
Songtekstvertaling
I. In de vallei
Ik ben geboren;
Ik ben mezelf.
Ik ben nieuw.
Ik ben vrij.
Kijk me aan.;
Ik ben jong.
Ongezien;
Life unsung.
Mijn ogen zijn net geopend.,
En ze zijn heel wijd open.
Beelden om me heen identificeren zich niet van binnen.
Eén waas die ik herken.,
Degene die kalmeert en voedt.
Mijn manier van leven is makkelijk.,
En zo simpel zijn mijn behoeften.
Maar mijn ogen worden aangetrokken naar
De berg in het oosten.
Fascinerend en boeiend;
Geeft mijn hart geen rust.
De berg houdt de zonsopgang vast.
In de gevangenis van de nacht,
Tot uit rotsachtige kettingen barsten,
De vallei overstroomt met licht.
Een lange zonsopgang leven,
Voor mij zijn alle dingen nieuw.
Ik heb de hemel nog nooit zien groeien.
Bleek, of door velden van dauw gewandeld.
Ik weet niets van stof tot stof.
Ik leef van adem tot adem.
Ik leef om die berg te beklimmen.
Naar de fontein van Lamneth.
II. Didacten en Narpets
Luister!
III. niemand bij de brug
Huilend terug naar het bewustzijn,
De kou grijpt mijn huid.
De hemel werpt hevig,
En getrokken door schreeuwende winden.
Seaspray verblindt mijn visie.
Golven rollen zo snel voorbij.
Red mijn schip van vrijheid.
Ik ben vastgebonden, hulpeloos, aan de mast.
Herinneren toen ik voor het eerst hield
Het wiel in mijn eigen handen,
Ik nam zo gretig het roer over.
En zeilde naar verre landen.
Maar nu is de zee te zwaar.
En ik begrijp het gewoon niet.,
Waarom moet mijn bemanning me verlaten als ik een begeleider nodig heb?
Roep om richting
En er is niemand om te sturen.
Roep om verlossing.
Maar er is niemand om te horen.
Roep om hulp.
Want de maalstroom is nabij.
Schreeuw wanhoop uit
Maar niemand wil het horen.
IV. Panacea
De witheid van verwarring
Het ontvouwt zich uit mijn geest.
Ik staar rond in wonder.
Heb ik mijn leven achtergelaten.
Ik ruik de geur van ambergris.
En draai mijn hoofd, verrast.
Mijn blik is gevangen en vastgehouden en ik ben hulpeloos, betoverd.
Panacea, vloeibare genade.
Laat me je zachte gezicht aanraken.
Betovering valt en ik weet dat ik niet weg kan.
Hier is een betekenis voor mijn leven.,
Een schuilplaats voor de storm.
Mijn problemen kalmeren met
Haar lichaam, zacht en warm.
Naakt in onze eenheid,
Een glimlach voor elke traan.
Zachte handen die me troost beloven door de jaren heen.
Maar ik weet dat ik weg moet zijn.
Voor het licht van de dageraad.
Panacea, Passie puur.
Ik kan je zachte lokmiddel niet weerstaan.
Mijn hart zal naast je liggen.,
En mijn zwervende lichaam rouwt.
V. Bacchus Plateau
Weer een eindeloze dag.
Silhouetten van grijs.
Nog een glas wijn.
Drink met ogen die schijnen.
Tot dagen
Zonder die kou ' s morgens.
Lange nachten,
Time out of mind.
Teken een andere beker
Uit het vat van 43.
Crimson, misty mem'ry,
Een vage glimp van mij.
Geef me mijn wonder terug.
Ik heb iets meer te geven.
Ik denk dat het niet uitmaakt.
Er is niet veel meer te doen.,
Niet veel meer om te leven.
Weer een mistige dageraad.
De berg is bijna weg.
Nog een twijfelachtige angst.
De weg is niet zo vrij.
Mijn ziel
Wordt steeds vermoeid,
En het einde
Is altijd in de buurt.
VI. De Fontein
Kijk, de mist stijgt.,
En de zon gaat door.
Zie de stappen lichter worden
Als Ik hun laatste paar bereikt.
Hoor de dansende wateren;
Ik moet dichterbij komen.
Voel, mijn hart bonst
Met verbitterde hoop en angst.
De sleutel, het einde, het antwoord,
Ontdaan van hun vermomming.
Toch is het al verwarring.,
En tranen komen in mijn ogen.
Hoewel ik een wegwijzer heb bereikt;
Het is echt niet het einde.
Zoals de oude Sol achter de berg,
Ik kom weer naar boven.
Nu val ik eindelijk eerder
De Fontein van Lamneth.
Ik dacht dat ik zou zingen,
Maar ik ben moe, buiten adem.
Veel reizen eindigen hier,
Maar het geheim heeft hetzelfde verteld.
Het leven is slechts de kaars,
En een droom moet het vuur geven.
Ik ben in beweging.
Dat ben ik nog steeds.
Ik huil.
Dat ben ik nog steeds.
Ik ben samen.
Ik ben uit elkaar.
Ik ben voor altijd
Bij het begin.
Toch ben ik dat.