Runrig — An Ubhal As Airde songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "An Ubhal As Airde" van Runrig.
Songteksten
Comhla rium
A tha thu an drasd
Mo shuilean duinte, mo chuimhne dan
Nam sheasamh a' coimhead
Gach cnoc is gach traigh
Is an siol a dh’fhag thu ann a 'fas
Tha an garradh lan
Le craobhan treun
Le meas a' fas dhuinn ann ri bhuain
Ubhlan abaich
Milis geur
Ach tha aon ubhal nach ruig sinn idir air
Is co 'nar measg
A mhaireas la Seachad air am is air oidhche fhein
A liuthad uair
A shreap mi suas
Airson an ubhal as airde chur gu beul
Seididh gaoth is dearrsaidh grian
Tro mheas nan craobhan lin gu lin
Ach thig an la is thig an t-am
Airson an ubhal as airde
Air a' chraobh a bhuain
The Highest Apple
At present
All you were is with me My eyes closed, my memory confident
Standing here watching
Each hill and shoreline
With the seed you left
Still growing
The garden is well stocked
With mighty trees
With fruit growing for the whole world
Ripe, sweet
And bitter apples
And the one apple
That is beyond reach
Who amongst us Can exist a single day
Beyond our own time and our own limits
Countless and futile
Are times I’ve climbed
To reach and taste
The forbidden fruit
The winds will blow
And the sun will shine
From generation to generation
Through the trees of the garden
But the day and the hour
Will surely come
To take the highest apple
Songtekstvertaling
Comhla rium
A tha thu an drasd
Mo shilean duinte, mo chuimhne dan
Nam sheasamh a ' coimhead
Gach cnoc is gach traigh
Is an siol a dh 'fhag thu ann a' fas
Tha an garradh lan
Le craobhan treun
Le meas a ' fas dhuinn ann ri bhuain
Ubhlan abaich
Milis geur
Ach tha aon ubhal nach ruig sinn idir air
Is co ' nar mazelen
A mhaireas la Seachad air am is air oidhche fhein
Een liuthad uair
A shreap mi suas
Airson an ubhal as airde chur gu beul
Seididh gaoth is dearrsaidh grian
Tro mheas nan craobhan lin gu lin
Ach thig an la is thig an t-am
Airson an ubhal as airde
Air a ' chraobh a bhuain
De Hoogste Appel
Thans
Alles wat je was is met mij mijn ogen gesloten, mijn geheugen zelfverzekerd
Ik sta hier te kijken.
Elke heuvel en kustlijn
Met het zaad dat je achterliet
Nog steeds aan het groeien
De tuin is goed gevuld
Met machtige bomen
Met fruitteelt voor de hele wereld
Rijp, zoet
En bittere appelen
En de ene appel
Dat is buiten bereik.
Wie onder ons kan een enkele dag bestaan
Buiten onze eigen tijd en grenzen
Ontelbaar en nutteloos
Zijn tijden dat ik heb geklommen
Om te bereiken en te proeven
De Verboden Vrucht
De wind waait
En de zon zal schijnen
Van generatie op generatie
Door de bomen van de tuin
Maar de dag en het uur
Zal zeker komen
Om de hoogste appel te nemen