Rossomahaar — Beneath the Fading Eclipse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Beneath the Fading Eclipse" van Rossomahaar.
Songteksten
The lonely rose keeps on crying in my hands,
The hands that transformed all life into oblivion…
The lonely tear slides down my cheek,
The tear of a being that is rotten though still living on…
Feared once was I to lose my path
Below the source of post-earthly darkness
Feared once was I find the light
Deep beneath the blackest caverns of disgust
To reach my goal and find the way…
To attain the universal supremacy —
The one concealed inside my mind…
To start my journey at it’s end
I cast aside my senses, those I will never feel…
Sensations that were mine
Leave me be and stray away
The love I’ve never felt, the hate I usually beheld…
Don’t look upon me as I’m the leper man,
Turn away and don’t cast a glance at me
… my precious demon of delight, imprisoned in my hellish den…
Don’t pare my wings, for how then will I float above the nightly shores?
I rise above and dive below,
I crawl beneath and creep within.
I am the servant to the masters and emperor of bleeding sheep,
I am the one who is, and who is not.
Enshrouded with gloom becomes the luminary,
I unite with the one it was conquered by —
The eclipse glowing in the utter grimness of the dusk
Although it fades away so fast I could only tearlessly sigh…
Songtekstvertaling
De eenzame roos blijft maar huilen in mijn handen,
De handen die al het leven veranderden in vergetelheid…
De eenzame scheur glijdt langs mijn wang,
De traan van een wezen dat verrot is maar nog steeds leeft…
Vreesde ooit dat ik mijn pad zou verliezen.
Onder de bron van post-aardse duisternis
Ik was bang dat ik ooit het licht zou vinden.
Diep onder de zwartste grotten van walging
Om mijn doel te bereiken en de weg te vinden…
Om de universele suprematie te bereiken —
Degene verborgen in mijn geest…
Om aan het einde van mijn reis te beginnen
Ik wierp mijn zintuigen opzij, die ik nooit zal voelen. …
Sensaties die van mij waren
Laat me met rust en dwaal af.
De liefde die ik nooit heb gevoeld, de haat die ik gewoonlijk zag…
Kijk niet naar me als ik de melaatse man ben.,
Wend je af en kijk niet naar mij.
... mijn kostbare duivel van vreugde, gevangen in mijn helse hol…
Spreek mijn vleugels niet uit, want hoe kan ik dan boven de nachtelijke kusten drijven?
Ik sta op en duik beneden,
Ik kruip eronder en kruip erin.
Ik ben de dienaar van de meesters en keizer van bloedende schapen.,
Ik ben degene die is, en die niet is.
Bedekt met duisternis wordt het luminarium,
Ik verenig me met degene die het veroverd heeft. —
De eclips gloeit in de uiterste grimmigheid van de schemering.
Hoewel het zo snel vervaagt kon ik alleen maar traanloos Zuchten…