Ron Kavana & The Alias Acoustic Band — The Foggy Dew songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Foggy Dew" van Ron Kavana & The Alias Acoustic Band.
Songteksten
It was down the glen one Easter morn to a city fair rode I.
Their armoured lines of marching men in squadrons passed me by.
No fife did hum nor battle drum did sound it’s dread tattoo.
But the Angelus bell o’er the Liffey swell
rang out through the foggy dew.
Right proudly high over Dublin Town they hung out the flag of war.
'Twas better to die 'neath an Irish sky than at Sulva or Sud El Bar.
And from the plains of royal Meath strong men came hurrying through.
While Britannia’s Huns, with their long range guns sailed in by the foggy dew.
'Twas England bade our Wild Geese go
that small nations might be free.
But their lonely graves are by Silva’s waves
or the fringe of the Great North Sea.
Oh, had they died by Pearse’s side or fought with Cathal Brugh.
Their names we will keep where the fenians sleep 'neath the shroud of the foggy
dew.
But the bravest fell, and the solemn bell
rang mournfully and clear.
For those who died that Eastertide in the springing of the year.
And the world did gaze, in deep amaze, at those stout hearted men, but few.
Who bore the fight that freedom’s light
might shine through the foggy dew.
Back to the glen I rode again and my heart with grief was sore.
For I parted with those valiant men whom I never would see no more.
And to and fro in my dreams I will go
And I’d kneel and I’d pray for you,
For slavery fled, O glorious dead,
When you fell in the foggy dew.
Songtekstvertaling
Het was in de glen One Paasmorn naar een kermis reed ik.
Hun gepantserde linies marcherende mannen in eskaders passeerden me voorbij.
Geen fife neuriede of slagtrommel klonk als een dread tattoo.
Maar de Angelus bell of the Liffey zwellen
belde door de mistige dauw.
Hoog boven Dublin hangen ze de vlag van de oorlog uit.
Het was beter om te sterven in een Ierse lucht dan in Sulva of Sud El Bar.
En van de vlakten van royal Meath kwamen er sterke mannen snel voorbij.
Terwijl Britannia ' s Huns, met hun langeafstandswapens binnen zeilden bij de foggy dew.
Het was Engeland die onze Wilde Ganzen liet gaan
dat kleine naties misschien vrij zijn.
Maar hun eenzame graven zijn bij Silva ' S golven.
of de rand van de grote Noordzee.
Oh, waren ze gestorven aan Pearse ' s zijde of gevochten met Cathal Brugh.
Hun namen zullen we bewaren waar de fenians slapen, naast de Lijkwade van het mistige.
dauw.
Maar de dapperste viel, en de plechtige bel
hij belde treurig en duidelijk.
Voor degenen die in de lente van het jaar stierven.
En de wereld keek, in diepe verbazing, naar die dappere mannen, maar weinig.
Wie droeg de strijd die vrijheid ' s licht
zou kunnen schijnen door de mistige dauw.
Terug naar de glen reed ik weer en mijn hart van verdriet was pijnlijk.
Want ik scheidde met die dappere mannen die ik nooit meer zou zien.
En van en naar in mijn dromen zal ik gaan
En ik zou knielen en voor je bidden.,
Want slavernij vluchtte, o glorieuze doden,
Toen je in de mist viel.