Rome — We Who Fell In Love With The Sea songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "We Who Fell In Love With The Sea" van Rome.
Songteksten
i shall retrace my steps
to cover up my tracks
to conceal my taste for treason
to detach you from me and the hatred offered by a fathers heart
will always keep brothers apart
we are tranquil and benevolent
we don’t like noisy surprises
we stay on the move
for stillness brings death
and slowness brings fear
we men of cold politeness
shall never melt into that kindness of yours
no matter how we try
you say why weep over what?
we say weep until the weepings done
and we shall weep for another day
for what binds us to our grief
binds the sculptor to his clay
for what binds us to our grief
binds the sculptor to his clay
we are the most alive
the most rootless
with whips and chains we cross
the ruins of Europe
and from time to time
trapped in reflections
we feel there’s no place
no home for us but this land
this land is mine
this land is yours
you only suffer as long as you want to men like us do not let each other drown
we share the sweetest black bread
that delicate grain of scorn
no god, no master, no master slave
i no longer serve you, nor your palace of flesh
when loneliness spreads out between our sheets
our sacrifice is a knife at the throat of time
but we shall cut it up some other day
for what binds us to our grief
binds the sculptor to his clay
for what binds us to our grief
binds the sculptor to his clay
in life, in love, in longing
i know
i deserted like you
without wealth, without property
without official title or office…
Songtekstvertaling
Ik zal mijn stappen nagaan.
om mijn sporen uit te wissen
om mijn smaak voor verraad te verbergen.
om je los te maken van mij en de haat aangeboden door een vaders hart
zal altijd broers uit elkaar houden
we zijn rustig en welwillend.
we houden niet van luidruchtige verrassingen.
we blijven in beweging.
want stilte brengt de dood.
en traagheid brengt angst.
wij mannen van koude beleefdheid
zal nooit smelten in die vriendelijkheid van jou
hoe we het ook proberen.
waarom huil je om wat?
we zeggen huil tot de Weeping gedaan is
en wij zullen voor een andere dag huilen.
want wat ons bindt aan ons verdriet
bindt de beeldhouwer aan zijn klei
want wat ons bindt aan ons verdriet
bindt de beeldhouwer aan zijn klei
wij zijn de meest levende
de meest rootless
met zwepen en kettingen steken we over
de ruïnes van Europa
en van tijd tot tijd
gevangen in reflecties
we voelen dat er geen plek is.
geen thuis voor ons, behalve dit land.
dit land is van mij.
dit land is van jou.
je lijdt alleen zolang je wilt dat mannen zoals wij elkaar niet laten verdrinken.
we delen het zoetste zwarte brood
dat korreltje van hoogmoed
geen god, geen meester, geen Meester slaaf
ik dien u niet meer, noch uw Paleis van vlees.
wanneer eenzaamheid zich verspreidt tussen onze lakens
ons offer is een mes op de keel van de tijd.
maar we zullen het op een andere dag in stukken snijden.
want wat ons bindt aan ons verdriet
bindt de beeldhouwer aan zijn klei
want wat ons bindt aan ons verdriet
bindt de beeldhouwer aan zijn klei
in het leven, in liefde, in verlangen
ik weet het.
ik deserteerde net als jij.
zonder rijkdom, zonder bezit
zonder officiële titel of kantoor…