Rome — The Death of Longing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Death of Longing" van Rome.
Songteksten
What relief! To be among men used
To deeper wonders than the waves
Men too proud to mend their ways
What relief! To be among men
Who swore never to stumble
Never to tire, never to waste their
Time by preaching to the choir
But to take this longing
Onto the streets
For that is where dissent
And disloyalty shall meet
For that is where beauty
And necessity shall meet
Now, I have many friends
Like you can’t count the wheat
And many are those who shared their
Bread along the river aeeth
And we all shared shelter
Danger and wine too
To join in this
Bloodless birth of hope
For we find neither dignity
Nor comfort in rest like you
And as they threw open
Their orchards
I found you there
Between two rows of tenderness
And two rows of despair
And as they threw open
Their orchards
I found you there
Between two rows of tenderness
And two rows of despair
And now I owe you all
And now I owe you all
Now we are left
Picking up the pieces
Of ideals smothered in pomp
And told to cherish
Whatever lowers and weeps
And blame it on the one
Who rises and leaps
And yet, we shall remain
Among the few
Leaderless men
The only ones to refuse
Th become leaders of men
Who are still strangers
To gloating
Who are still strangers
To loathing
And as they threw open
Their orchards
I found you there
Between two rows of tenderness
And two rows of despair
And as they threw open
Their orchards
I found you there
Between two rows of tenderness
And two rows of despair
And now I owe you all
And now I owe you all
Songtekstvertaling
Wat een opluchting. Te worden gebruikt
Op diepere wonderen dan de golven
Mannen te trots om hun leven te beteren
Wat een opluchting. Om onder mannen te zijn
Die zwoer nooit te struikelen.
Nooit moe worden, nooit hun
Tijd door te preken voor het koor
Maar om dit verlangen te nemen
Op straat
Want daar is het verschil.
En ontrouw zal ontmoeten
Want dat is waar schoonheid
En de noodzaak zal samengaan
Ik heb veel vrienden.
Alsof je de tarwe niet kunt tellen.
En velen zijn degenen die hun deelgenoten waren.
Brood langs de rivier aeeth
En we deelden allemaal onderdak.
Gevaar en wijn ook
Om mee te doen
Bloedeloze geboorte van hoop
Want we vinden geen waardigheid
Noch troost in rust zoals jij.
En zij wierpen open.
Hun boomgaarden
Ik heb je daar gevonden.
Tussen twee rijen van gevoeligheid
En twee rijen wanhoop
En zij wierpen open.
Hun boomgaarden
Ik heb je daar gevonden.
Tussen twee rijen van gevoeligheid
En twee rijen wanhoop
En nu ben ik jullie alles verschuldigd.
En nu ben ik jullie alles verschuldigd.
Nu zijn we links
De stukjes oprapen
Van idealen gesmoord in pracht
En verteld om te koesteren
Wat verlaagt en huilt
En geef die ene de schuld.
Die opstaat en springt
En toch zullen we blijven
Onder de weinigen
Mannen zonder leider
De enige die weigeren
Zij worden leiders van mensen
Die nog steeds vreemden zijn
Verkneukelen
Die nog steeds vreemden zijn
Verafschuwen
En zij wierpen open.
Hun boomgaarden
Ik heb je daar gevonden.
Tussen twee rijen van gevoeligheid
En twee rijen wanhoop
En zij wierpen open.
Hun boomgaarden
Ik heb je daar gevonden.
Tussen twee rijen van gevoeligheid
En twee rijen wanhoop
En nu ben ik jullie alles verschuldigd.
En nu ben ik jullie alles verschuldigd.