Roger Cicero — Straße songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Straße" van Roger Cicero.
Songteksten
Die Sonne scheint durchs Fenster rein
Und der Schnee schmilzt weg.
Seit heute bin ich wieder allein
In meinem schwedischen Bett.
Deine Koffer war’n ja schon lang gepackt,
Schätze seit nem halben Jahr.
Heute morgen bin ich aufgewacht,
Da war’n sie nicht mehr da.
Du kommst nicht mehr zurück ich weiß Bescheid,
Doch das wirft mich überhaupt nicht aus der Bahn.
Ich hab' nur halt wieder mehr Zeit
Für ´nen langen Roman.
Ach, vielleicht haben wir ja beide schrecklich Recht,
Weiß man manchmal erst nach hundert Jahren,
Wer nun richtig falsch war und wer echt,
Dann ist es uns wahrscheinlich auch egal.
Ich geh immer der Straße nach,
immer der Nase nach,
Immer der Sonne hinterher
weiter in den neuen Tag.
Warum soll’s uns auch anders gehen
Als dem Rest der Welt?
Nach dem ersten «Ich liebe dich»
Sind die Tage gezählt.
Uns’re Alten haben’s uns vorgemacht
Und wir machen’s wie sie.
Wir haben soviel über and’re gelacht,
Aber über uns so gut wie nie.
Wir haben uns oft gestritten, das ist wahr.
War das nicht auch oft ganz schön?
Ich mein vor allem manchmal danach,
Ich hab’s jedenfalls so gesehen.
Ach, vielleicht haben wir ja beide schrecklich Recht,
Weiß man manchmal erst nach hundert Jahren,
Wer nun richtig falsch war und wer echt,
Dann ist es uns wahrscheinlich auch egal.
Ich geh immer der Straße nach,
immer der Nase nach,
Immer der Sonne hinterher
weiter in den neuen Tag.
Ich leg ´ne Platte auf, dreh sie ganz laut,
Geb' den bösen Geistern Hausverbot,
Schau zum Fenster raus,
Schau mal wer schaut,
Alles ist schon wieder fast im Lot.
Bestimmt kommst du mal wieder vorbei
Oder ruf' mich einfach mal an oder besser noch wenn ich die Adresse weiß
Besuch' ich dich irgendwann.
Ich geh immer der Straße nach,
immer der Nase nach,
Immer der Sonne hinterher
weiter in den neuen Tag.
Immer der Straße nach,
immer der Nase nach,
Immer der Sonne hinterher
weiter in den neuen Tag…
Songtekstvertaling
De zon schijnt door het raam
En de sneeuw smelt weg.
Sinds vandaag ben ik weer alleen.
In mijn Zweedse bed.
Je koffer was al lang ingepakt.,
Schatten voor een half jaar.
Vanmorgen werd ik wakker.,
Daar was ze niet meer.
Je komt niet terug.,
Maar dat leidt me helemaal niet af.
Ik heb gewoon meer tijd.
Voor een lange roman.
Misschien hebben we allebei gelijk.,
Soms Weet je het pas na honderd jaar.,
Wie had het echt mis en wie was echt,
Dan kan het ons waarschijnlijk niets schelen.
Ik volg altijd de weg.,
altijd de neus volgen,
Altijd de zon volgen
ga verder naar de nieuwe dag.
Waarom zou het anders zijn voor ons?
Dan de Rest van de wereld?
Na de eerste " Ik hou van je»
De dagen zijn geteld.
Wij oude mensen hebben het goedgemaakt.
En we doen het zoals zij.
We lachten er zoveel om en zijn,
Maar over ons bijna nooit.
We hebben vaak ruzie gehad, dat is waar.
Was dat niet vaak mooi?
Ik bedoel, vooral soms achteraf.,
Hoe dan ook, ik zag het zo.
Misschien hebben we allebei gelijk.,
Soms Weet je het pas na honderd jaar.,
Wie had het echt mis en wie was echt,
Dan kan het ons waarschijnlijk niets schelen.
Ik volg altijd de weg.,
altijd de neus volgen,
Altijd de zon volgen
ga verder naar de nieuwe dag.
Ik zet een plaat op, zet hem heel hard.,
Verban de boze geesten.,
Kijk uit het raam.,
Kijk eens wie we daar hebben.,
Alles is bijna weer in orde.
Je komt toch wel weer terug?
Of bel me gewoon of nog beter als ik het adres Weet.
Ik kom je nog wel eens opzoeken.
Ik volg altijd de weg.,
altijd de neus volgen,
Altijd de zon volgen
ga verder naar de nieuwe dag.
Altijd de weg volgen,
altijd de neus volgen,
Altijd de zon volgen
ga verder naar de nieuwe dag…