Robin Bacior — Pair Migration songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pair Migration" van Robin Bacior.
Songteksten
Lately I feel in flight backward.
My friends and I,
we move in the same direction like lost little birds.
Thinking if we follow the spine of an old mountain line with no name,
we’re bound to arrive.
And years will go by and suddenly we’ll have something we have made.
I don’t want to find you in further hills,
or lose you to a frame,
'cause the only thing settling these days is the migrate.
How would you like to drive 400 pointless miles?
And tell me how all the buildings look like beehives,
and I’ll smile like my teeth haven’t bit light for a while.
We can bend our timeline in a bow for my hair or to fancy your clothes.
Or surprise it like a party of people we don’t know;
lit up by liquor’s glow, and when we’re restless, we will go.
I don’t want to find you in further hills,
or lose you to a frame,
'cause the only thing settling these days is the migrate.
I keep waiting on the clock to crawl right off the wall.
If those arms could talk at all, they might say,
the world is too small to have a clock on the wall.
If I put our picture in a frame,
will it hide us from change, or will it age and say,
love is too tall to put it in a cage.
You and I are two lost little birds,
parallel at best and worst.
What if it hurts, what if it doesn’t hurt?
I don’t want to find you in further hills,
or lose you to a frame,
'cause the only thing settling these days is the migrate.
Songtekstvertaling
De laatste tijd voel ik me terugvliegend.
Mijn vrienden en ik,
we gaan dezelfde kant op als verloren vogeltjes.
Denken als we de ruggengraat van een oude berglijn volgen zonder naam,
we zullen wel aankomen.
En jaren gaan voorbij en plotseling hebben we iets wat we hebben gemaakt.
Ik wil je niet meer in de heuvels vinden.,
of je verliezen aan een frame,
want het enige wat zich deze dagen settelt is de migratie.
Hoe zou je het vinden om 400 zinloze mijl te rijden?
En vertel me hoe alle gebouwen eruit zien als bijenkorven.,
en Ik zal glimlachen alsof mijn tanden al een tijdje niet licht zijn geweest.
We kunnen onze tijdlijn buigen voor mijn haar of voor jouw kleren.
Of het verrassen als een groep mensen die we niet kennen.;
verlicht door de gloed van de drank, en als we rusteloos zijn, gaan we.
Ik wil je niet meer in de heuvels vinden.,
of je verliezen aan een frame,
want het enige wat zich deze dagen settelt is de migratie.
Ik wacht op de klok om van de muur af te kruipen.
Als die armen al konden praten, zouden ze zeggen:,
de wereld is te klein om een klok op de muur te hebben.
Als ik onze foto in een frame zet,
zal het ons verbergen voor verandering, of zal het verouderen en zeggen,
liefde is te groot om in een kooi te stoppen.
Jij en ik zijn twee verloren vogeltjes.,
parallel op zijn best en slechtste.
Wat als het pijn doet, wat als het geen pijn doet?
Ik wil je niet meer in de heuvels vinden.,
of je verliezen aan een frame,
want het enige wat zich deze dagen settelt is de migratie.