Robin Bacior — Ohio songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ohio" van Robin Bacior.
Songteksten
Met a boy from Ohio;
who through the cold winter burned me alive,
just like my ex-man used to.
When I’d howl through the eyes at his window;
watch his lamp flicker,
wait to see him bring a her home with him.
I’d stay through the night 'til the sun showed up.
But that’s all springs behind.
Yet there are times, there are times,
I get uneasy in the lamplight.
Before it’s even morning,
we make toward Vermont.
I’m couped in the backseat,
furthermore the northeast.
Like birds we sing of our old coats and rings,
when we were separate things.
Then to the third floor to rest our wings.
And the past dies off in the dark.
There are times, there are times,
I get uneasy in the lamplight.
I picture leavin',
but wake and haven’t yet.
Just now a song comes on I used to listen to out West.
Oh I’d play it like a candle lit,
not just to fill the air,
but to make it oh so sacred instead.
The memory is like a bulb bursting above my head.
Above my head.
There are times, these are times,
I am nearing toward the lamplight.
Songtekstvertaling
Ontmoette een jongen uit Ohio;
die me door de koude winter levend verbrandde.,
net als mijn ex-man vroeger.
Toen ik door z 'n ogen huilde bij z' n raam.;
kijk hoe zijn lamp flikkert.,
wacht tot hij een haar mee naar huis neemt.
Ik zou de hele nacht blijven tot de zon opdook.
Maar dat zijn allemaal veren achter.
Maar er zijn tijden, er zijn tijden,
Ik voel me ongemakkelijk in het licht van de lamp.
Voordat het nog ochtend is.,
we gaan richting Vermont.
Ik zit op de achterbank.,
verder het noordoosten.
Als vogels zingen we over onze oude jassen en ringen,
toen we gescheiden waren.
Dan naar de derde verdieping om onze vleugels uit te rusten.
En het verleden sterft af in het donker.
Er zijn tijden, er zijn tijden,
Ik voel me ongemakkelijk in het licht van de lamp.
Ik stel me voor dat ik vertrek.,
maar wakker worden en nog niet.
Nu komt er een liedje dat ik vroeger in het Westen beluisterde.
Oh ik zou het spelen als een kaars aangestoken,
niet alleen om de lucht te vullen,
maar om het zo heilig te maken.
De herinnering is als een gloeilamp die boven mijn hoofd barst.
Boven mijn hoofd.
Er zijn tijden, dit zijn tijden.,
Ik ben op weg naar het licht.