Robert — Prière pour aller au paradis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Prière pour aller au paradis" van Robert.
Songteksten
Il est un jardin
Enfoui au creux de ma mémoire
Un jardin bleu dans le matin
Où ont poussé des iris noirs
Un jardin dont j’ai tant rêvé
Oh qu’un jour je puisse y entrer
Me reposer à tout jamais
Près de la tombe abandonnée
De Laura
Je saurai le seuil
Au bruit de la grille rouillée
L’endroit du puits sous les tilleuls
On y buvait des jours d'été
En écartant les giroflées
Les mousses sombres et glacées
Les scolopendres effrayées
Près de la tombe abandonnée
De Laura
Oh je voudrais tant mourir en ce jardin
A l’ombre calme des grands pins
Que s’ouvrent enfin les roses
Closes
Depuis si longtemps
Il est un jardin
Enfoui au fond de ma mémoire
Un jardin bleu quand vient le soir
Où ont poussé deux lauriers thyms
Un jardin où j’ai tant pleuré
Oh qu’un jour je puisse y entrer
Me reposer à tout jamais
Près de la tombe parfumée
De Clara
Nous aurons des rires
Comme des vols de passereaux
De grands rires clairs de jeunes filles
Des rires frais comme des ruisseaux
Comme des rires de gens heureux
Nous réinventerons le temps
Des jours où l’on avait le temps
De parler de jardins en fleurs
Et des choses du coeur
Oh je voudrais tant revivre en ce jardin
A l’ombre calme des grands pins
Que s’ouvrent enfin les roses
Closes
Depuis si longtemps
Là
Songtekstvertaling
Het is een tuin
Begraven in de leegte van mijn geheugen
Een blauwe tuin in de ochtend
Waar zwarte irissen groeien
Een tuin waar ik zoveel van gedroomd heb
Oh dat op een dag ik erin kan
Rust voor altijd
Bij het verlaten graf.
Laura
Ik ken de drempel.
Naar het geluid van het roestige raster
De plaats van de put onder de linden bomen
We dronken het op zomerdagen.
Door de giraffen te verspreiden.
Donkere en ijzige mossen
Angstige Scolopendra
Bij het verlaten graf.
Laura
Ik zou zo sterven in deze tuin.
In de rustige schaduw van de lange dennen
Wat gaan rozen eindelijk open?
Sluiten
Voor zo lang
Het is een tuin
Diep begraven in mijn geheugen
Een blauwe tuin als de avond komt
Waar twee Laurel thyms groeiden
Een tuin waar ik zoveel huilde
Oh dat op een dag ik erin kan
Rust voor altijd
Bij het geurige graf.
De Clara
We zullen lachen.
Zoals vogelvluchten.
Lachen met jonge meisjes
Vers gelach als beken
Zoals lachen van gelukkige mensen
We zullen de tijd opnieuw uitvinden
Dagen dat we tijd hadden
Om te praten over bloeiende tuinen
En dingen van het hart
Ik wou dat ik weer in deze tuin kon wonen.
In de rustige schaduw van de lange dennen
Wat gaan rozen eindelijk open?
Sluiten
Voor zo lang
Er