Robert Lauri — Te Dire Adieu songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Te Dire Adieu" van Robert Lauri.
Songteksten
J’ai balancé des mots comme les lames d’un couteau,
J’ai fais sauter les plombs de la maison de ma raison,
Je voulais que les avions tombent, que tous les trains déraillent
Et prouver à tout le monde que tu n'étais plus rien qui m’aille.
J’ai déchiré les pages de tous les livres qui dorment en moi,
Et mis d’autres images aux paysages des nouveaux soirs
Puis j’ai repeins les murs de mon c? ur aux mille blessures,
Mais je tourne en rond, je me déphase, comme un lion sorti de sa cage.
Dieu, je sais pas te dire adieu,
Je le veux, veux, mais pourtant rien en moi ne le peut,
Dieu, Je sais pas te dire adieu,
Rien en moi ne le peut, je sais pas te dire adieu.
J’ai mis le feu à l’enfer de tous les jeux de tes mystères,
J’ai dépeuplé les villes que j’avais bâti sur tes promesses,
Mais le soir quand tombent les étoiles, quand les vagues roulent à l’envers,
Je me sens traquée comme elles, comme elles je me balance de travers.
J’ai déserté les ports de tous nos vieux jeteurs de sorts
Et arraché des larmes aux anges gardiens de mes états d'âme,
Je repeins le sable, je divague et plus rien n’est plus à sa place,
Je tourne en rond, je me déphase comme un lion sorti de sa cage.
Dieu, je sais pas te dire adieu,
Je le veux, veux, mais pourtant rien en moi ne le peut,
Dieu, Je sais pas te dire adieu,
Rien en moi ne le peut, je sais pas te dire adieu.
Songtekstvertaling
Ik zwaaide met woorden als de messen van een mes.,
Ik blies de leiding uit het Huis van mijn reden,
Ik wilde dat de vliegtuigen zouden vallen, alle treinen zouden ontsporen.
En iedereen bewijzen dat je niets meer voor me was.
Ik scheurde de pagina ' s van alle boeken die in me slapen,
En zet andere beelden op de landschappen van de nieuwe avonden
Toen schilderde ik de muren van mijn c? ur met duizend wonden,
Maar ik ga rond en rond en uit mijn hoofd, als een leeuw uit zijn kooi.
God, Ik kan geen afscheid van je nemen.,
Ik wil het, Ik wil het, maar toch kan niets in mij het,
God, Ik kan geen afscheid van je nemen.,
Niets in mij kan dat, ik kan geen afscheid nemen.
Ik heb al je mysterieuze spelletjes in brand gestoken.,
Ik heb de steden ontvolkt die ik op jouw beloftes had gebouwd.,
Maar in de avond, wanneer de sterren vallen, wanneer de golven ondersteboven rollen.,
Ik voel me alsof ik gestalkt word zoals zij, alsof ik achterstevoren schommel.
Ik heb de havens van al onze oude spreukencasters verlaten.
En verscheurd van tranen de beschermengelen van mijn staat van de ziel,
Ik schilder het zand, ik dwaal en er is niets meer op zijn plaats.,
Ik ga rond, Ik ben uit de weg als een leeuw uit zijn kooi.
God, Ik kan geen afscheid van je nemen.,
Ik wil het, Ik wil het, maar toch kan niets in mij het,
God, Ik kan geen afscheid van je nemen.,
Niets in mij kan dat, ik kan geen afscheid nemen.