Robert Earl Keen — Mariano songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mariano" van Robert Earl Keen.
Songteksten
The man outside he works for me, his name is Mariano
He cuts and trims the grass for me he makes the flowers bloom
He says that he comes from a place not far from Guanajuato
Thats two days on a bus from here, a lifetime from this room.
I fix his meals and talk to him in my old broken spanish
He points at things and tells me names of things I can’t recall
Sometimes I just can’t but help but wonder who this man is And if when he is gone will he’ll remember me at all
I watch him close he works just like a piston in an engine
He only stops to take a drink and smoke a cigarette
When the day is ended, I look outside my window
There on the horizon, Mariano’s silhouette
He sits upon a stone in a south-easterly direction
I know my charts I know that he is thinking of his home
I’ve never been the sort to say I’m in to intuition
But I swear I see the faces of the ones he calls his own
Their skin is brown as potters clay, their eyes void of expression
Their hair is black as widow’s dreams, their dreams are all but gone
They’re ancient as a vision of a sacrificial virgin
Innocent as crying from a baby being born
They hover around a dying flame and pray for his protection
Their prayers are all but answered by his letters in the mail
He sends them colored figures that he cuts from strips of paper
And all his weekly wages, saving nothing for himself
It’s been a while since I have seen the face of Mariano
The border guards they came one day and took him far away
I hope that he is safe down there at home in Guanajuato
I worry though I read there’s revolution every day
Songtekstvertaling
De man buiten werkt voor mij, zijn naam is Mariano.
Hij maait en trimt het gras voor mij Hij laat de bloemen bloeien
Hij zegt dat hij komt van een plaats niet ver van Guanajuato
Dat is twee dagen in een bus van hier, een leven van deze kamer.
Ik maak zijn maaltijden klaar en praat met hem in mijn oude gebroken Spaans.
Hij wijst naar dingen en vertelt me namen van dingen die ik me niet kan herinneren.
Soms vraag ik me af wie deze man is en als hij weg is, zal hij me dan nog herinneren.
Hij werkt als een zuiger in een motor.
Hij stopt alleen om wat te drinken en een sigaret te roken.
Als de dag voorbij is, kijk ik voor mijn raam.
Daar aan de horizon, Mariano ' s silhouet
Hij zit op een steen in zuidoostelijke richting.
Ik weet dat hij aan z ' n huis denkt.
Ik ben nooit het type geweest om te zeggen dat ik in intuïtie ben.
Maar ik zweer dat ik de gezichten zie van degenen die hij zijn eigen noemt.
Hun huid is bruin als potten klei, hun ogen leeg van expressie
Hun haar is zo zwart als de dromen van de weduwe, hun dromen zijn bijna weg
Ze zijn zo oud als een visioen van een offermaagd.
Zo onschuldig als huilen van een baby die geboren wordt
Ze zweven rond een stervende vlam en bidden voor zijn bescherming.
Hun gebeden worden slechts verhoord door zijn brieven in de post.
Hij stuurt ze gekleurde figuren die hij uit papier snijdt.
En al zijn wekelijkse loon, niets voor zichzelf sparen.
Het is lang geleden dat ik het gezicht van Mariano heb gezien.
De grenswachters kwamen op een dag en namen hem ver weg.
Ik hoop dat hij veilig thuis is in Guanajuato.
Ik maak me zorgen al lees ik dat er elke dag revolutie is