Robert Charlebois — Les années folles songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les années folles" van Robert Charlebois.
Songteksten
Les années fooooles
Celles qu’on a fumées
Et qu’on a bues
Les yeux dans l’eau pour faire la fête
Elles ne reviendront plus
Notre tribu se désole
Depuis que certains élus sont devenus des idoles
On ne se parlent plus, et pourtant
Ce qu’on est mort de rire
Souvent en faisant nos folies d’avant
En courant dans la neige nus
C’est comme ça qu’on s’est connu
A deux pas dans la rue
A chacun sa caisse en swignant la bacaisse
On faisaient des culbutes on se tiraillaient
On avaient des chaises au bout des poignets
Au bout des terres, pendant que les femmes grognaient
Dormaient ou faisaient semblant de s’amuser
Les chiens allaient bien quand donc
Faut s’en aller faut bien se chicaner
Pourtant ce qu’on est mort de rire
Souvent en faisant nos folies d’avant
En courant dans la neige nus
C’est comme ça qu’on s’est connu
Aussi gaiement qu’entre cinq ou six bières de fêtard
Quand on sautaient très tard dans la nuit
Tant et aussi bien que la bière de célibataire
Maintenant qu’on est grand c’est tout petit qu’on rigole
Ce n’est plus comme avant
Le temps nous vole ce qu’on avait de fou et d’enfant
Souvent ce qu’on est mort de rire
Souvent en faisant nos folies d’avant
En courant dans la neige nus
C’est comme ça qu’on s’est connu
Quand on étaient pas connus
Quand on chantaient dans les rues
(Merci à dandan pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
De jaren van de foooles
Degene die we rookten.
En dat we dronken
Ogen in het water om te feesten
Ze komen nooit meer terug.
Onze stam rouwt
Omdat sommige uitverkorenen afgoden zijn geworden
We praten niet meer met elkaar.
Wat we stierven van het lachen
Vaak doen we onze dwaasheid voor
Running in the snow naked
Zo hebben we elkaar leren kennen.
Twee stappen verderop.
Aan elk van zijn kratten rond de bacaisse
We deden salto ' s. we trokken elkaar aan.
We hadden stoelen aan de uiteinden van onze polsen.
Aan het einde van het land, als de vrouwen grommen
Ik sliep of deed alsof ik plezier had.
De honden waren in orde.
We moeten gaan, we moeten gaan, we moeten gaan, we moeten gaan, we moeten gaan.
Maar wat we stierven van het lachen
Vaak doen we onze dwaasheid voor
Running in the snow naked
Zo hebben we elkaar leren kennen.
Zo vrolijk als tussen vijf of zes feestbieren
Toen we heel laat sprongen.
Zowel als Vrijgezellenbier
Nu we groot zijn is het heel klein dat we lachen
Het is niet meer zoals vroeger.
De tijd steelt van ons wat we hadden van dwaas en kind
Vaak stierven we van het lachen.
Vaak doen we onze dwaasheid voor
Running in the snow naked
Zo hebben we elkaar leren kennen.
Toen we niet bekend waren
Toen we zongen op straat
(Dank aan dandan voor deze woorden)