Robert Charlebois — Doux Sauvage songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Doux Sauvage" van Robert Charlebois.
Songteksten
Il est déjà loin de moi le temps des rivages
Où je courais nu comme un doux sauvage
Il elle est déjà loin de moi la louve des dunes
Qui me volait mes lunes
La ville m’a acheté le jour et me gâche
Au prix de mes souvenirs sauvages
Et dans ma soie de kermesse
Je pense au sous-bois
Qui me voyait les fesses
Sans se demander pourquoi
J'étais plus doux que sauvage
Et j’avoue que j’ai cru au mirage
Je deviens plus fou que sage
Et je m’ennuie des loups dans ma cage
Mes pieds creusent le bois doux verni
Qui va pourrir avec le sauvage
Qui se berce en écoutant sa vie
Qui perce comme un cri doux sauvage
Trop doux sauvage
Il est déjà loin de moi le temps des herbages
Qui fouettait mes chevilles
De doux sauvage
Quand la chasse à grands oiseaux
La crique aux quenouilles
Me ramenait bredouille
La ville a tout avalé, mon lac et ma plage
Grignotée mes souvenirs
Doux sauvage
Et pendant que je brigande
J’entend mes rivières chanter qu’elles m’attendent
Tout au fond de ma bière
J'étais plus doux que sauvage
Et j’avoue que j’ai cru au mirage
Je deviens plus fou que sage
Et je m’ennuie des loups dans ma cage
Mes pieds creusent le bois doux verni
Qui va pourrir avec le sauvage
Qui se berce en écoutant sa vie
Qui perce comme un cri doux sauvage
Trop doux sauvage
(Merci à crisbe pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Het is al ver van mij de tijd van de kust
Waar ik naakt rende als een wilde.
Hij is al ver van me, de Wolf van de duinen.
Die mijn manen stal.
De stad kocht me de dag en verwent me
Ten koste van mijn wilde herinneringen
En in mijn zijde van kermesse
Ik denk aan de ondergroei.
Wie kon mijn kont zien?
Zonder me af te vragen waarom
Ik was zoeter dan wild.
En ik geef toe dat ik geloofde in de Luchtspiegeling
Ik word gekker dan wijs.
En ik heb genoeg van wolven in mijn kooi.
Mijn voeten graven het zachte gevernist hout
Wie zal wegrotten met de wildernis
Die luistert naar zijn leven
Die doorboort als een wilde zoete schreeuw
Te zoet wild
Het is al ver van mij de tijd van grassen
Mijn enkels slaan
Zoet wild
Bij de jacht op grote vogels
La Cove aux quenouilles
Hij bracht me terug.
De stad slikte alles in, Mijn meer en mijn Strand
Knabbelde aan mijn herinneringen.
Zoet wild
En terwijl ik Vecht
Ik hoor mijn rivieren zingen dat ze op me wachten
Op de bodem van mijn bier
Ik was zoeter dan wild.
En ik geef toe dat ik geloofde in de Luchtspiegeling
Ik word gekker dan wijs.
En ik heb genoeg van wolven in mijn kooi.
Mijn voeten graven het zachte gevernist hout
Wie zal wegrotten met de wildernis
Die luistert naar zijn leven
Die doorboort als een wilde zoete schreeuw
Te zoet wild
(Dank aan crisbe voor deze woorden)